TGT

Από CoSyLLab Wiki
Αναθεώρηση ως προς 22:43, 21 Ιουλίου 2018 από τον Nektarios (Συζήτηση | συνεισφορές) (Εξωτερικοί Σύνδεσμοι)
(διαφορά) ← Παλαιότερη αναθεώρηση | Τελευταία αναθεώρηση (διαφορά) | Νεότερη αναθεώρηση → (διαφορά)
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Εισαγωγή - Σκοπός

Διεξαγωγή Εκπαιδευτικού Αγώνα (Teams-Games-Turnaments(TGT)) είναι μια τεχνική συνεργατικής μάθησης και περιλαμβάνεται στην ομάδα των διδακτικών μοντέλων – στρατηγικών, που χαρακτηρίζονται ως «Student Team Learning». Οι στρατηγικές αυτές αναπτύχθηκαν και μελετήθηκαν στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins στη Βαλτιμόρη, βασίζονται στην ιδέα ότι οι μαθητές της ομάδας πρέπει να είναι υπεύθυνοι για τη δική τους μάθηση αλλά και για τη μάθηση όλων των μελών. Σκοπό έχει την κινητοποίηση των μαθητών, ώστε να συνεργαστούν για να αποκτήσουν γνώσεις και να αναπτύξουν κοινωνικές δεξιότητες μέσα από μια διαδικασία εκπαιδευτικού αγώνα.

Ορισμός

Περιγραφή Στρατηγικής

Σύμφωνα με τον εκπαιδευτικό οργανισμό AEA 267 (Area Education Agency), η εφαρμογή της στρατηγικής γίνεται ως εξής:
Ο καθηγητής παρουσιάζει την διδακτική ύλη της ενότητας του μαθήματος και σε συνεργασία με τους μαθητές ορίζει τετραμελείς ομάδες. Η ομάδα θα αποτελείται από ένα μαθητή υψηλού γνωστικού επιπέδου, ένα χαμηλού και δύο μεσαίου γνωστικού επιπέδου. Κατά το σχηματισμό των ομάδων λαμβάνεται υπόψη μόνο το επίπεδο γνώσεων των μαθητών και όχι στοιχεία όπως το φύλο ή η εθνικότητά τους. Για την καλύτερη περιγραφή και την κατανόηση της εφαρμογής της στρατηγικής, αυτές οι ομάδες θα ονομαστούν «αρχικές».

Arxikes omades.png
Ο καθηγητής δίνει σε κάθε ομάδα αγώνα, τις ερωτήσεις του αντίστοιχου γνωστικού επιπέδου, πάνω στις οποίες αγωνίζονται – διαγωνίζονται οι μαθητές. Οι ερωτήσεις είναι απλές, τύπου «σωστού – λάθους», «πολλαπλής επιλογής», «συμπλήρωσης» κ.α. Επίσης θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και ένα σύστημα αριθμημένων ερωτήσεων τύπου «σύντομης απάντησης», στο οποίο ο κάθε μαθητής – παίκτης επιλέγει τον αριθμό της ερώτησης που θα εξετασθεί. Οι ερωτήσεις πάνω στις οποίες αγωνίζονται οι μαθητές πρέπει να είναι του αντίστοιχου γνωστικού επιπέδου της ομάδας αγώνα.
Οι σωστές απαντήσεις κάθε μαθητή που συμμετέχει στην ομάδα αγώνα, αυξάνουν τον αριθμό των σωστών απαντήσεων (σκορ) της αρχικής ομάδας από την οποία προέρχεται. Καλύτερη αναδεικνύεται η «αρχική» ομάδα μαθητών με τις περισσότερες σωστές απαντήσεις.

Στο σχήμα γίνεται η διαγραμματική απεικόνιση της διδακτικής στρατηγικής.

Anakatanomi.png


Στάδια Εφαρμογής της Στρατηγικής

Grafiki anaparastasi.png

Στάδιο 1ο: Έναρξη εφαρμογής της στρατηγικής – Διδασκαλία μαθήματος

Πριν ξεκινήσει τη διδασκαλία ο καθηγητής αναλύει τη στρατηγική και εξηγεί στους μαθητές ότι πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί κατά το στάδιο της παρουσίασης του μαθήματος, γιατί έτσι θα μπορέσουν να κερδίσουν βαθμούς για την ομάδα τους στον «εκπαιδευτικό αγώνα» που θα ακολουθήσει. Στη συνέχεια ο καθηγητής στη διάρκεια 1 – 2 διδακτικών ωρών παρουσιάζει την ύλη του μαθήματος σε μετωπική διδασκαλία χρησιμοποιώντας διάλεξη ή/και εποπτικά μέσα, στην συνέχεια οι μαθητές θα εφαρμόσουν τη στρατηγική «εκπαιδευτικού αγώνα» για εμπέδωση, κατανόηση και αξιολόγηση των όσων διδάχθηκαν.
Ειδικότερα ο καθηγητής κατά τη διάρκεια του μαθήματος:
• Κάνει τον προγραμματισμό των δραστηριοτήτων
• Διδάσκει το μάθημα
• Εξηγεί και αναλύει τη στρατηγική στους μαθητές
• Κατασκευάζει και διανέμει το αναγκαίο έντυπο υλικό (φύλλο μαθητή, φύλλο αρχικής ομάδας, φύλλα προετοιμασίας αρχικής ομάδας, φύλλο αγώνα, ερωτήσεις – απαντήσεις εκπαιδευτικού αγώνα, διπλώματα διακρίσεων κ.α.)
• Ανακοινώνει τις αρχικές ομάδες και τις ομάδες αγώνων
• Τοποθετεί τους μαθητές στα τραπέζια αγώνων για τη διεξαγωγή του εκπαιδευτικού αγώνα
• Καθορίζει τη διάκριση των ομάδων ανάλογα με τη βαθμολογία τους


Στάδιο 2ο: Καθορισμός αρχικών ομάδων και ομάδων αγώνα

Α. «Αρχική ομάδα»

Οι αρχικές ομάδες των μαθητών ορίζονται από τον καθηγητή. Η λειτουργία της ομάδας είναι από τα βασικότερα χαρακτηριστικά της στρατηγικής. Τα μέλη της, μετά την παρουσίαση της διδακτικής ύλης της ενότητας, θα συνεργαστούν και θα μελετήσουν από κοινού, ώστε να κατορθώσουν να κερδίσουν τη μεγαλύτερη δυνατή βαθμολογία στις ομάδες αγώνα.
Κατά την ανάλυση της στρατηγικής πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση από τον καθηγητή στα εξής: α) ότι τα μέλη της ομάδας πρέπει να κάνουν το καλύτερο δυνατό για την ομάδα τους και β) ότι η ομάδα πρέπει να βοηθήσει όσο μπορεί τα μέλη της. Μόνο με την αλληλοβοήθεια και την αλληλοϋποστήριξη των μελών η ομάδα θα κατορθώσει να διακριθεί στον εκπαιδευτικό αγώνα.

Α.1 «Χτίσιμο» αρχικής ομάδας

Ο τρόπος με τον οποίο συνηθίζουν να δουλεύουν οι μαθητές μιας τάξης καθορίζει και το βαθμό δυσκολίας που συναντούν κατά την εφαρμογή της ομαδικής διδασκαλίας.
Πριν την έναρξη οποιασδήποτε μαθησιακής συνεργατικής δραστηριότητας της αρχικής ομάδας, χρήσιμο είναι να διατεθεί κάποιος χρόνος για το «χτίσιμο» της ομάδας. Υπάρχει πληθώρα απλών συνεργατικών δραστηριοτήτων που βοηθούν τα μέλη μιας ομάδας να εκφραστούν, και να γνωριστούν καλύτερα. Μπορούν να γίνουν δραστηριότητες όπως ομαδικά παιχνίδια, κατασκευή λογότυπου, συνθήματος, τραγουδιού για την ομάδα, συζητήσεις ή δραστηριότητες γνωριμίας, όπως η παρουσίαση ενός μέλους από κάποιο άλλο, αφού πρώτα μεσολαβήσει μια μικρή συνέντευξη του ενός προς τον άλλον, ή παρουσίαση ενός μέλους από ένα άλλο, αφού πρώτα παρουσιαστούν όλα τα μέλη στο σύνολο της ομάδας. Στόχος είναι η εξάσκηση των μαθητών στην ικανότητα ταύτισης με την ομάδα και στην ικανότητα συσχέτισης του αποτελέσματος του ομαδικού έργου με τη δική τους προσφορά. Όλες αυτές οι δραστηριότητες βοηθούν τα μέλη μιας ομάδας να αναπτύξουν συνεργατικές δεξιότητες και έτσι να προετοιμαστούν καλύτερα για την εμπλοκή τους σε μαθησιακές συνεργατικές δραστηριότητες.

Α.2 Καθορισμός της «Αρχικής ομάδας»

Κατά την έναρξη της εφαρμογής της στρατηγικής ο καθηγητής ορίζει τις αρχικές ομάδες των μαθητών, που αποτελούνται από τέσσερα μέλη. Κατά τον ορισμό των ομάδων λαμβάνεται υπόψη μόνο το επίπεδο γνώσεων των μαθητών και όχι στοιχεία όπως το φύλο ή η εθνικότητά τους. Η ομάδα θα αποτελείται από ένα μαθητή υψηλού γνωστικού επιπέδου, ένα χαμηλού και δύο μεσαίου γνωστικού επιπέδου. Ο όρος γνωστικό επίπεδο αναφέρεται στην επίδοση του μαθητή για το συγκεκριμένο μάθημα, στο οποίο εφαρμόζεται η στρατηγική.
Ο καθηγητής δεν επιτρέπει στους μαθητές να επιλέξουν τις ομάδες τους, αλλά λαμβάνει υπόψη του τυχόν συμπάθειες ή οι αντιπάθειες που υπάρχουν μεταξύ των μαθητών της τάξης, ώστε να περιοριστούν τα προβλήματα λειτουργίας της ομάδας.
Η διαδικασία που ακολουθεί ο καθηγητής για τον καθορισμό των αρχικών ομάδων είναι η εξής:

  •  Ο καθηγητής δημιουργεί ένα πίνακα επίδοσης των μαθητών, ξεκινώντας από τον μαθητή με την υψηλότερη επίδοση. Για την επίδοση του μαθητή λαμβάνονται υπόψη η συμμετοχή του στην τάξη, η βαθμολογία του σε τεστ ή διαγωνίσματα, ο βαθμός τετραμήνου ή τριμήνου του μαθήματος και γενικά ότι κρίνει ο καθηγητής ότι είναι απαραίτητο για την αξιολόγηση του μαθητή.
  •  Ο καθηγητής αποφασίζει τον αριθμό των αρχικών ομάδων. Κάθε αρχική ομάδα αποτελείται από τέσσερα μέλη, γι’ αυτό ο καθηγητής διαιρεί τον αριθμό των μαθητών της τάξης με το τέσσερα. Αν η διαίρεση είναι τέλεια τότε το αποτέλεσμα είναι ο αριθμός των αρχικών ομάδων, για παράδειγμα από μια τάξη των 32 μαθητών δημιουργούνται 8 αρχικές ομάδες. Αν η διαίρεση έχει υπόλοιπο, αυτό θα είναι ή 1, ή 2, ή 3, σε αυτή την περίπτωση δημιουργούνται μία, ή δύο, ή τρεις αρχικές ομάδες που θα αποτελούνται από 5 άτομα.
  •  Ο καθηγητής κάνει την κατανομή των μαθητών στις αρχικές ομάδες. Στις ομάδες πρέπει να υπάρχουν μαθητές υψηλού, χαμηλού και μεσαίου γνωστικού επίπεδου και ο μέσος όρος επίδοσης των μαθητών, που αποτελούν την ομάδα, να είναι περίπου ίδιος για όλες τις ομάδες.
  •  Κάθε αρχική ομάδα συμβολίζεται με ένα γράμμα. Για την κατανομή των μαθητών χρησιμοποιείται ο πίνακας επίδοσης των μαθητών. Ξεκινώντας από τον μαθητή με το υψηλότερο γνωστικό τοποθετούνται τα γράμματα Α έως Θ και στην συνέχεια αντιστρέφεται η σειρά των γραμμάτων και τοποθετούνται τα γράμματα Θ έως Α. Επαναλαμβάνεται η τοποθέτηση, δηλαδή Α έως Θ και Θ έως Α, αλλά τώρα η τοποθέτηση ξεκινά από το μαθητή με το χαμηλότερο γνωστικό επίπεδο . Για την προσθήκη των πέμπτων μελών θα ληφθούν υπόψη στοιχεία όπως η επίδοση, το φύλο ή η εθνικότητα, προκειμένου να υπάρχει ισορροπία μεταξύ των ομάδων.
  •  Επειδή η κατανομή των μαθητών γίνεται με βάση το γνωστικό επίπεδο μπορεί να προκύψει μια ομάδα, η οποία ενώ θα ακολουθεί τους κανόνες κατανομής να αποτελείται μόνο από κορίτσια ή μόνο από μαθητές συγκεκριμένης καταγωγής. Σε αυτή την περίπτωση γίνεται διάκριση ως προς το φύλο ή την εθνικότητα και ο καθηγητής πρέπει να κάνει ανακατανομή των ομάδων μέχρι να επιτευχθεί ισορροπία μεταξύ των ομάδων.
  •  Ο καθηγητής ανακοινώνει τα ονόματα των μαθητών που αποτελούν τις αρχικές ομάδες και μοιράζει στους μαθητές το «Φύλλο μαθητή». Οι μαθητές συμπληρώνουν στο «Φύλλο μαθητή» τα στοιχεία του μαθήματος και τα ονόματα των μελών της αρχικής ομάδας στην οποία ανήκουν.

Στη συνέχεια ο καθηγητής μοιράζει σε κάθε ομάδα το «Φύλλο αρχικής ομάδας» και ορίζει το μαθητή που θα διατηρήσει και θα παραδώσει το φύλλο στον καθηγητή μετά την ολοκλήρωση του τουρνουά.
Οι μαθητές στο «Φύλλο αρχικής ομάδας» πριν την έναρξη του αγώνα γράφουν τα ονόματά τους και το όνομα που επιλέγουν για την ομάδα τους. Με τη λήξη του εκπαιδευτικού τουρνουά συμπληρώνουν τη βαθμολογία τουρνουά που έχει λάβει ο καθένας, υπολογίζουν τη συνολική βαθμολογία της ομάδας, το μέσο όρο της βαθμολογίας και επιστρέφουν το φύλλο στον καθηγητή.
Ο καθηγητής λαμβάνοντας υπόψη, το μέσο όρο βαθμολογίας της ομάδας, και τα κριτήρια απονομής διακρίσεων, καθορίζει και αναγράφει στο φύλλο αρχικής ομάδας, τη διάκριση της ομάδας.

Β. «Ομάδα αγώνα»

Στη συνέχεια ο καθηγητής δημιουργεί τις ομάδες «αγώνων». Κάθε ομάδα αγώνα αποτελείται από τρία μέλη και σχηματίζεται με την συμμετοχή μαθητών από τις αρχικές ομάδες. Ο καθηγητής δίνει σε κάθε ομάδα αγώνα τις ερωτήσεις του αντίστοιχου γνωστικού επιπέδου, πάνω στις οποίες θα αγωνιστούν – διαγωνιστούν οι μαθητές.

Β.1 Καθορισμός της «Ομάδας Αγώνα»

Ο καθηγητής καθορίζει τις «ομάδες αγώνα», στις οποίες θα διαγωνιστούν οι μαθητές. Για να το κάνει αυτό θα χρησιμοποιήσει τον πίνακα με τη σειρά κατάταξης των μαθητών, που είχε χρησιμοποιήσει και στον καθορισμό των αρχικών ομάδων. Κάθε ομάδα αγώνα αποτελείται από τρία μέλη. Ο αριθμός του πλήθους των ομάδων αγώνα, προκύπτει αν διαιρέσουμε τον αριθμό των μαθητών της τάξης με τον αριθμό τρία. Σε αυτή την περίπτωση οι τρεις πρώτοι μαθητές του πίνακα κατάταξης των μαθητών θα αποτελούν την πρώτη ομάδα αγώνα, οι τρεις επόμενοι τη δεύτερη ομάδα αγώνα κ.ο.κ. Αν όμως η διαίρεση δεν είναι τέλεια και έχει υπόλοιπο τότε μία ή δύο από τις ομάδες αγώνα θα έχουν από τέσσερα μέλη.
Ο καθηγητής δεν ανακοινώνει στους μαθητές τον τρόπο καθορισμού των ομάδων αγώνα. Αυτό που κάνει, και αυτός είναι ο έμμεσος τρόπος που ανακοινώνει τη σύνθεση των ομάδων αγώνα, είναι ότι κατά την έναρξη του εκπαιδευτικού αγώνα τοποθετεί τους μαθητές στα τραπέζια (θρανία) γύρω από τα οποία θα καθίσει η ομάδα αγώνα για να διεξαχθεί το εκπαιδευτικό παιχνίδι.

Στάδιο 3ο: Προετοιμασία αρχικής ομάδας
Κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας της αρχικής ομάδας, οι μαθητές ανταλλάσουν πληροφορίες, συμπληρώνουν τα φύλλα εργασίας ή επιλύουν προβλήματα που τους έχουν δοθεί από τον καθηγητή. Ο καθηγητής μπορεί να έχει ετοιμάσει φύλλα ερωτήσεων και αντίστοιχων απαντήσεων, ώστε οι μαθητές να εξασκηθούν πάνω σε αυτά. Οι μαθητές συγκρίνουν τις απαντήσεις τους και διορθώνουν τυχόν λάθη των συμμαθητών τους.
Πριν την έναρξη της προετοιμασίας της αρχικής ομάδας και ύστερα από συζήτηση στην τάξη, πρέπει να συμφωνηθούν και να περιγραφούν οι κανόνες, που πρέπει να τηρήσουν οι μαθητές σε αυτή τη διαδικασία.
Αφού οριστούν οι κανόνες στη συνέχεια ο καθηγητής τοποθετεί την κάθε αρχική ομάδα γύρω από ένα τραπέζι/θρανίο, μοιράζει το έντυπο υλικό που έχει ετοιμάσει για την εξάσκηση των μαθητών και ξεκινά η διαδικασία.

Στάδιο 4ο: Διεξαγωγή εκπαιδευτικού αγώνα

Για τον εκπαιδευτικό αγώνα είναι απαραίτητα τα εξής υλικά:

  • Φύλλο αγώνα
  • Κάρτες ή φύλλο ερωτήσεων-απαντήσεων

Για τη διεξαγωγή του αγώνα, κάθε ομάδα αγώνα, που αποτελείται από τρεις ή τέσσερεις μαθητές, κάθεται γύρω από το τραπέζι/θρανίο αγώνα. Δεν ανακοινώνεται στους μαθητές, ποιά ομάδα αγώνα αντιστοιχεί, σε ποιο γνωστικό επίπεδο (υψηλό, χαμηλό, μεσαίο).

Α. «Γύρος ερωτήσεων»

Ο αγώνας αποτελείται από κύκλους (γύρους) ερωτήσεων. Σε κάθε κύκλο ερωτήσεων ένας μαθητής έχει το ρόλο του συντονιστή και οι υπόλοιποι το ρόλο των διαγωνιζομένων. Ο καθηγητής επιλέγει τον μαθητή, που θα ξεκινήσει τον αγώνα και θα είναι ο συντονιστής του πρώτου κύκλου. Στη συνέχεια όλοι οι μαθητές θα πάρουν τη θέση του , σύμφωνα με τη φορά των δεικτών του ρολογιού και θα επαναλάβουν την διαδικασία του αγώνα.
Ο κύκλος (γύρος) ερωτήσεων διεξάγεται ως εξής:

  • Ο μαθητής, που έχει το ρόλο του συντονιστή, ανακατεύει τις αριθμημένες κάρτες και επιλέγει μία. Από το φύλλο των αριθμημένων ερωτήσεων διαβάζει δυνατά την αντίστοιχη ερώτηση.
  • Οι υπόλοιποι μαθητές, που είναι διαγωνιζόμενοι, σκέφτονται με προσοχή και απαντούν στην ερώτηση ή επιλύουν το πρόβλημα. Οι μαθητές απαντούν με τη σειρά που κάθονται σε σχέση με τον συντονιστή του γύρου, πάντα με τη φορά των δεικτών του ρολογίου.
  • Ο μαθητής, που συντονίζει τη διαδικασία, διαβάζει και ανακοινώνει την απάντηση, από το φύλλο απαντήσεων.
  • Όποιος από τους διαγωνιζόμενους έχει απαντήσει σωστά στην ερώτηση, κερδίζει και παίρνει την κάρτα. Αν έχουν απαντήσει περισσότεροι από ένας σωστά, τότε την κάρτα την κερδίζει, ο πρώτος σύμφωνα με τη σειρά που κάθονται.
  • Αν κάποιος διαγωνιζόμενος μαθητής δεν απαντήσει, τότε δεν χρεώνεται με αρνητική βαθμολογία, αν όμως απαντήσει λάθος, τότε πρέπει να επιστρέψει μια ήδη κερδισμένη κάρτα ή να χρεωθεί με αρνητική βαθμολογία, αν δεν έχει κάρτες. * Αν κανένας μαθητής δεν απαντήσει την ερώτηση, τότε ο συντονιστής επιστρέφει την ερώτηση στο κουτί των ερωτήσεων.
  • Επαναλαμβάνεται ο κύκλος (γύρος) ερωτήσεων, αλλά τώρα τη θέση του συντονιστή, την παίρνει ο επόμενος μαθητής, σύμφωνα με τη σειρά. Ο αγώνας ολοκληρώνεται όταν διεξαχθούν, τόσοι γύροι, όσες και οι αριθμημένες κάρτες.
    Μία ομάδα αγώνα όταν ολοκληρώσει τον πρώτο αγώνα, μπορεί να κάνει και δεύτερο και τρίτο κ.ο.κ., με διαφορετικές ερωτήσεις κάθε φορά και ανάλογα με το σχεδιασμό του καθηγητή και με τον διαθέσιμο διδακτικό χρόνο. Προτείνεται ο καθηγητής να έχει ετοιμάζει ερωτήσεις για περισσότερους από ένα αγώνα, ώστε σε περίπτωση που μια ομάδα ολοκληρώσει τον αγώνα σε συντομότερο χρόνο από τον προγραμματισμένο να συνεχίσει να απασχολείται με τη διαδικασία, συμμετέχοντας σε ένα νέο αγώνα, δηλαδή σε ένα νέο κύκλο ερωτήσεων. Οι ερωτήσεις του πρώτου αλλά και των υπολοίπων αγώνων, πρέπει να είναι του ίδιου γνωστικού επιπέδου και να αντιστοιχούν στο γνωστικό επίπεδο της συγκεκριμένης ομάδας αγώνα.

Β. Βαθμολογία μαθητή στον εκπαιδευτικό αγώνα – τουρνουά

Για κάθε μαθητή που είμαι μέλος της ομάδας αγώνα υπολογίζεται η βαθμολογία αγώνα/ων και η βαθμολογία τουρνουά. Η βαθμολογία μαθητή για τον αγώνα/ες, προκύπτει από το άθροισμα των καρτών που έχει κερδίσει ο μαθητής κατά τη διάρκεια του αγώνα ή των αγώνων αν διεξαχθούν περισσότεροι. Η βαθμολογία μαθητή για το τουρνουά, είναι μία αναλογική βαθμολόγηση και σχετίζεται με την βαθμολογία αγώνα του μαθητή. Είναι απαραίτητη, ώστε να είναι δυνατή η εξαγωγή και η σύγκριση της βαθμολογίας των αρχικών ομάδων των μαθητών με σκοπό την ανάδειξη των καλύτερων αρχικών ομάδων.
Ο καθηγητής κατά τη διάρκεια του τουρνουά επιβλέπει τη διαδικασία και παρέχει διευκρινίσεις για την εφαρμογή της στρατηγικής. Δέκα λεπτά πριν τη λήξη του διδακτικού χρόνου, σταματά τους αγώνες, ζητά από τους μαθητές να μετρήσουν τις ερωτήσεις που κέρδισε ο καθένας και να συμπληρώσουν το φύλλο αγώνα. Οι μαθητές γράφουν τον αριθμό των ερωτήσεων που απάντησε ο καθένας και τη βαθμολογία αγώνα/ων που προκύπτει από το σύνολο των απαντημένων ερωτήσεων. Ο μαθητής με την υψηλότερη βαθμολογία αγώνα αναλαμβάνει να συμπληρώσει στο φύλλο αγώνα τη βαθμολογία τουρνουά για κάθε μαθητή και να παραδώσει στον καθηγητή το φύλλο αγώνα της ομάδας.
Όλοι οι μαθητές επιστρέφουν στις αρχικές τους ομάδες και ανακοινώνουν τη βαθμολογία τουρνουά που έλαβαν. Στη συνέχεια συμπληρώνουν το φύλλο αρχικής ομάδας, το οποίο παραδίδουν στον καθηγητή και έτσι ολοκληρώνεται η διαδικασία του εκπαιδευτικού αγώνα.

Γ. Διαδικασία άντλησης (Bumping)

Bumping.png
Το εκπαιδευτικό τουρνουά, δηλαδή η παράλληλη διεξαγωγή εκπαιδευτικών αγώνων από όλη την τάξη, μπορεί να επαναλαμβάνεται σε όλη τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς ανάλογα με την πορεία του μαθήματος. Σε μια τέτοια περίπτωση και επειδή η επίδοση των μαθητών διαφοροποιείται κατά τη διάρκεια του έτους, πρέπει οι ομάδες αγώνων να αλλάζουν σύνθεση, προκειμένου να συνεχίσουν να απαρτίζονται από μαθητές του ίδιου γνωστικού επιπέδου. Οι μαθητές ανακατανέμονται στις ομάδες αγώνα σύμφωνα με την τεχνική «άντλησης» (bumping).
Σύμφωνα με αυτή την τεχνική μετά το πρώτο τουρνουά οι μαθητές ανάλογα με την επίδοσή τους αλλάζουν τραπέζια – ομάδες αγώνων. O μαθητής με την υψηλότερη βαθμολογία, μετακινείται στην ομάδα αγώνα υψηλότερου γνωστικού επιπέδου και ο μαθητής με τη χαμηλότερη βαθμολογία, μετακινείται στην ομάδα αγώνα χαμηλότερου γνωστικού επιπέδου (φαινόμενο bumping). Στην περίπτωση που υπάρχει ισοπαλία μεταξύ των μαθητών, γίνεται κλήρωση για την ανάδειξη του μαθητή, που θα καταλάβει τη θέση νικητή ή ηττημένου.

Στάδιο 5ο: Ανάδειξη και βράβευση καλύτερων αρχικών ομάδων

Ο καθηγητής, μετά την ολοκλήρωση του εκπαιδευτικού τουρνουά, συλλέγει και ελέγχει τα φύλλα αγώνα των ομάδων, καθώς και τα συμπληρωμένα φύλλα των αρχικών ομάδων. Λαμβάνοντας υπόψη τα κριτήρια απονομής διακρίσεων και το μέσο όρο βαθολογίας της ομάδας, αποφασίζει το χαρακτηρισμό (άριστη, πολύ καλή, καλή) και τη διάκριση της κάθε ομάδας. Γράφει το χαρακτηρισμό και τη διάκριση στο φύλλο κάθε αρχικής ομάδας και ανακοινώνει στους μαθητές τις διακρίσεις.

Α. Κριτήρια χαρακτηρισμού και απονομής διακρίσεων

Η διάκριση της ομάδας μπορεί να είναι γραπτός ή προφορικός έπαινος, απονομή βραβείου ή αναμνηστικού διπλώματος, ανακοίνωση στην σχολική κοινότητα κ.α. Στη ομάδα που θα χαρακτηριστεί σαν «Άριστη» και «Πολύ καλή», μπορεί να προβλεφθεί η απονομή αναμνηστικού διπλώματος. Στην «Καλή» ομάδα μπορεί να προβλεφθεί η απονομή γραπτού επαίνου ή η ανακοίνωση προφορικού επαίνου στο σύνολο της τάξης. Οι διακρίσεις που λαμβάνουν οι ομάδες είναι χρήσιμο να τοιχοκολλούνται και να ανακοινώνονται σε όλη τη σχολική κοινότητα.
Ο χαρακτηρισμός και η διάκριση των ομάδων καθώς και η δημόσια ανακοίνωσή τους είναι αναγκαία στοιχεία για την επιτυχία της στρατηγικής. Είναι στοιχεία που θα κινητοποιήσουν τους μαθητές, προκειμένου να μελετήσουν και να κερδίσουν βαθμούς για την ανάδειξη της ομάδας τους.

Β. Αξιολόγηση μαθητών

Με τη στρατηγική του εκπαιδευτικού αγώνα είναι δυνατή η αξιολόγηση μιας ομάδας μαθητών και όχι η ατομική αξιολόγηση του μαθητή. Για τον καθορισμό της βαθμολογίας (βαθμός τριμήνου, τετραμήνου) κάθε μαθητή θα πρέπει να συνδυαστεί η στρατηγική με ατομικά διαγωνίσματα, εξετάσεις των μαθητών. Ο καθηγητής μετά τη λήξη ενός ή περισσοτέρων εκπαιδευτικών τουρνουά, μπορεί να ζητήσει από τους μαθητές να διαγωνιστούν ατομικά σε μια σειρά ερωτήσεων. Ο ατομικός βαθμός του μαθητή θα βασίζεται κυρίως στην ατομική εξέταση, αλλά μπορεί να συμμετέχει στην βαθμολογία του, με ένα ποσοστό της τάξης του 10%-20%, η απόδοση της αρχικής ομάδας της οποίας ήταν μέλος, κατά το εκπαιδευτικό τουρνουά.

Εμπλεκόμενοι Ρόλοι

  • Ο εκπαιδευτικός
  • Οι εκπαιδευόμενοι ως μέλη μιας ομάδας

Παράδειγμα


Μάθημα: Βιολογία θετικής κατεύθυνσης Γ τάξης Ενιαίου Λυκείου
Ενότητα 4: Τεχνολογία του ανασυνδυασμένου DNA
Διδακτικός χρόνος: 6 διδακτικές ώρες

Εκπαιδευτικοί στόχοι:
Στο τέλος της συγκεκριμένης διδακτικής ενότητας ο μαθητής καλείται να είναι σε θέση να

  • περιγράφει τις διαδικασίες που ακολουθούνται για τη δημιουργία ενός ανασυνδυασμένου μορίου DNA
  • συσχετίζει τη δομή και τις ιδιότητες των πλασμιδίων με την τεχνολογία του ανασυνδυασμένου DNA
  • αναγνωρίζει το τελικό προϊόν στην τεχνολογία αυτή
  • αντιστοιχεί το κάθε ένζυμο στην αντίδραση που καταλύει για τη δημιουργία του ανασυνδυασμένου μορίου
  • να εφαρμόζει τις γνώσεις του στη συμπληρωματικότητα των βάσεων για τη δράση των περιοριστικών ενδονουκλεασών και τη δημιουργία μορίων ανιχνευτών
  • να αναγνωρίζει τη στενή σχέση της προόδου της Βιολογίας με την καθημερινή του ζωή
  • να αναπτύξει θετική στάση για τις πρακτικές της Γενετικής Μηχανικής, αλλά και να κατανοεί τους περιορισμούς και τα όριά της

Βήμα 1.
Ο καθηγητής αναλύει την στρατηγική TGT, που θα εφαρμοστεί στα πλαίσια του μαθήματος και παρουσιάζει την ύλη χρησιμοποιώντας συνδυασμό διάλεξης και εποπτικών μέσων.

Βήμα 2.
Ο εκπαιδευτικός στην συνέχεια χωρίζει τους μαθητές σε ομάδες. Η τάξη αποτελείται από 29 άτομα οπότε δημιουργούνται 6 ομάδες των 4 ατόμων και μία ομάδα των 5. Στην συνέχεια μοιράζει σε κάθε ομάδα το «Φύλλο αρχικής ομάδας» και ορίζει το μαθητή που θα διατηρήσει και θα παραδώσει το φύλλο στον καθηγητή μετά την ολοκλήρωση του τουρνουά.

Fillo arxikis omadas.png
Βήμα 3.
Ο καθηγητής καθορίζει τις ομάδες αγώνα. Δημιουργούνται εννέα ομάδες αγώνα, 7 με τρία μέλη και δύο με τέσσερα μέλη.
Omades agvna.png

Οι ομάδες ανακοινώνονται με το να τοποθετηθούν οι μαθητές στα θρανία γύρω από τα οποία θα καθίσει η ομάδα αγώνα για να διεξαχθεί το εκπαιδευτικό παιχνίδι.
Βήμα 4.
Δίνεται στους μαθητές το φύλλο αγώνα και παρέχονται διευκρινίσεις αν του ζητηθούν σχετικά με την διαδικασία διεξαγωγής του αγώνα. Οι μαθητές συμπληρώνουν τα ονόματά τους στο φύλλο αγώνα.
Βήμα 5.
Δίνονται στους μαθητές οι ερωτήσεις πάνω στις οποίες θα αγωνιστούν. Ο καθηγητής λειτουργεί σαν παρατηρητής και επεμβαίνει μόνο όταν χρειαστεί. Οι μαθητές αγωνίζονται ακολουθώντας την διαδικασία γύρος- ερώτησης και στο τέλος συμπληρώνουν τους βαθμούς τους στο φύλλο αγώνα.

Fillo agvna.png
Βήμα 6.
Στο τέλος της διαδικασίας οι μαθητές παραδίδουν το φύλλο αρχικής ομάδας και το φύλλο αγώνα στον καθηγητή ο οποίος τα ελέγχει και απονέμει διακρίσεις στις αρχικές ομάδες.

Οι ερωτήσεις που θα δοθούν στους μαθητές για τη διεξαγωγή του εκπαιδευτικού αγώνα μπορούν να είναι: ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής, ερωτήσεις διπλής επιλογής (σωστό-λάθος), ερωτήσεις συμπλήρωσης κενού και ερωτήσεις σύντομης απάντησης.
Οι ερωτήσεις και οι απαντήσεις για τον αγώνα μπορούν να είναι γραμμένες, είτε σε φύλλα, οπότε θα είναι όλες μαζί οι ερωτήσεις και όλες μαζί οι απαντήσεις, είτε σε κάρτες, θα υπάρχει δηλαδή κάθε ερώτηση μαζί με την απάντησή της σε ξεχωριστή κάρτα.

      

Πλεονεκτήματα - Μειονεκτήματα

Πλεονεκτήματα

  • Η TGT αναδεικνύει τα καλύτερα στοιχεία της συνεργασίας και του ανταγωνισμού.
    Ο ανταγωνισμός αυξάνει τα κίνητρα αλλά μπορεί να οδηγήσει σε επιθετική συμπεριφορά και απογοήτευση τους ηττημένους. Η συνεργατική μάθηση αναπτύσσει την ακαδημαϊκή επίδοση και την κοινωνικότητα, αλλά αποδεικνύεται δύσκολη στο χειρισμό από τους εκπαιδευτικούς. Η TGT ενσωματώνει τα θετικά στοιχεία της συνεργασίας και του ανταγωνισμού και ελαχιστοποιεί τα αρνητικά σημεία τους.
  • Εμπεριέχει όλα τα απαιτούμενα στοιχεία μιας αποτελεσματικής συνεργατικής στρατηγικής.
    Πολλοί εκπαιδευτικοί έχουν πραγματοποιήσει συνεργατικά μαθήματα και έχουν απογοητευθεί με τα αποτελέσματα. Μία κοινή αιτία για αυτήν την απογοήτευση οφείλεται στην έλλειψη διάκρισης μεταξύ της ομαδικής δουλειάς και της συνεργατικής μάθησης. Πέντε είναι τα χαρακτηριστικά που διαχωρίζουν την συνεργατική μάθηση με την εργασία σε ομάδες. Η συνεργατική μάθηση:
    1. αναδεικνύει την αλληλεξάρτηση μεταξύ των μελών της ομάδας
    2. θεωρεί κάθε ένα μαθητή υπεύθυνο για την δουλειά που έχει πραγματοποιήσει
    3. ενθαρρύνει την θετική πρόσωπο με πρόσωπο αλληλεπίδραση
    4. συμβάλει στην δημιουργία δεξιοτήτων για εργασία σε ομάδες όπως την επικοινωνία και την επίλυση προβλημάτων μέσω της σύγκρουσης και
    5. ενθαρρύνει την ομαδική επεξεργασία ώστε οι μαθητές να χρησιμοποιούν τις δικές τους σκέψεις και στοχασμούς για να γίνουν καλύτερα μέλη της ομάδας.(Johnson and Johnson, 1999).
  • Η TGT συγκεντρώνει και τα πέντε αυτά χαρακτηριστικά. Η αλληλεξάρτηση απορρέει μέσα από το ομαδικό σκορ το οποίο κινητοποιεί όλα τα μέλη της ομάδας να βοηθήσουν ο ένας τον άλλο στη μελέτη και την προετοιμασία. Η ατομική υπευθυνότητα είναι εγγυημένη μέσω του εκπαιδευτικού αγώνα όπου κάθε μαθητής αγωνίζεται ενάντια σε κάποιο άλλον. Η πρόσωπο με πρόσωπο αλληλεπίδραση και ανάπτυξη των ομαδικών δεξιοτήτων αναπτύσσονται με την πάροδο του χρόνου καθώς οι ομάδες μελέτης εργάζονται. Τέλος οι ομάδες που εμπλέκονται στην ομαδική διαδικασία μαθαίνουν πώς να διαβάζουν και προετοιμάζονται καλύτερα.
  • Ενισχύει την μάθηση μέσω της επανάληψης και της ποικιλομορφίας.
    Με την TGT οι μαθητές εξασκούνται στην μάθηση του ίδιου μαθησιακού αντικειμένου και των ίδιων δεξιοτήτων πολλές φορές αλλά με ποικίλους τρόπους: Εξατομικευμένα μέσω της συνεργατικής μάθησης αλλά και μέσω του εκπαιδευτικού αγώνα. Ο παράγων της ποικιλομορφίας αυξάνεται και με την ενσωμάτωση πολλαπλών τύπων ερωτήσεων. Στην TGT οι ερωτήσεις ωθούν τους μαθητές να χρησιμοποιήσουν ένα μεγάλο εύρος στυλ σκέψεως.
  • Παρέχει στον εκπαιδευτικό καλό υλικό προς αξιολόγηση.
    Όποτε μια ερώτηση τίθεται κατά την διάρκεια του εκπαιδευτικού αγώνα όλοι οι μαθητές σε κάθε ένα τραπέζι γράφουν την απάντηση στα φύλλα αγώνα. Με την συλλογή των φύλλων αγώνα με το πέρας του εκπαιδευτικού αγώνα ο εκπαιδευτικών μπορεί να δει πως κάθε μαθητής ξεχωριστά έχει δυσκολίες και πως η τάξη σαν σύνολο έχει κατανοήσει την προς εξέταση ύλη.
  • Ενσωματώνει μια ποικιλία διαφορετικών τύπων ερωτήσεων.


Μειονεκτήματα

  • Ο ανταγωνισμός αυξάνει τα κίνητρα αλλά μπορεί να οδηγήσει σε επιθετική συμπεριφορά και απογοήτευση τους ηττημένους. Η συνεργατική μάθηση αναπτύσσει την ακαδημαϊκή επίδοση και την κοινωνικότητα, αλλά αποδεικνύεται δύσκολη στο χειρισμό από τους εκπαιδευτικούς.
  • Πολλοί εκπαιδευτικοί έχουν πραγματοποιήσει συνεργατικά μαθήματα και έχουν απογοητευθεί με τα αποτελέσματα. Μία κοινή αιτία για αυτήν την απογοήτευση οφείλεται στην έλλειψη διάκρισης μεταξύ της ομαδικής δουλειάς και της συνεργατικής μάθησης. Πέντε είναι τα χαρακτηριστικά που διαχωρίζουν την συνεργατική μάθηση με την εργασία σε ομάδες. Η συνεργατική μάθηση:
    1. αναδεικνύει την αλληλεξάρτηση μεταξύ των μελών της ομάδας
    2. θεωρεί κάθε ένα μαθητή υπεύθυνο για την δουλειά που έχει πραγματοποιήσει
    3. ενθαρρύνει την θετική πρόσωπο με πρόσωπο αλληλεπίδραση
    4. συμβάλει στην δημιουργία δεξιοτήτων για εργασία σε ομάδες όπως την επικοινωνία και την επίλυση προβλημάτων μέσω της σύγκρουσης και
    5. ενθαρρύνει την ομαδική επεξεργασία ώστε οι μαθητές να χρησιμοποιούν τις δικές τους σκέψεις και στοχασμούς για να γίνουν καλύτερα μέλη της ομάδας.(Johnson and Johnson, 1999)

Αξιολόγηση

Βιβλιογραφία

  • Αναγνωστοπούλου Μαρία, Η ομαδική διδασκαλία στην εκπαίδευση: μια θεωρητική και εμπειρική προσέγγιση δες, Θεσσαλονίκη 2001
  • Ματσαγγούρας Η., Θεωρία και Πράξη της Διδασκαλίας τ.Β’, Στρατηγικές Διδασκαλίας, Αθήνα 2000
  • Κογκούλης Ι., Η σχολική τάξη ως κοινωνική ομάδα και η ομαδοσυνεργατική διδασκαλία και μάθηση, Αθήνα 2004
  • Τριλιανός Θ., Μεθοδολογία της Διδασκαλίας Ι, Αθήνα 1991
  • Slavin Robert E., Cooperative learning : theory, research, and practice, Boston 1995
  • Jacques David (μετάφραση Φίλλιπς Νίκη), Μάθηση σε ομάδες: εγχειρίδιο για όσους συντονίζουν ομάδες ενηλίκων εκπαιδευομένων, Αθήνα 2004

Αναφορές


Εξωτερικοί Σύνδεσμοι