TAPPS

Από CoSyLLab Wiki
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Εισαγωγή - Σκοπός

Αυτή η συλλογική δομή επίλυσης προβλημάτων εισήχθη από Lochhead και Whimbey ( 1987 ),σαν ένας τρόπος που ενθαρρύνει τις δεξιότητες επίλυσης προβλημάτων μέσω έκφρασης λέξεων. Η ιδέα πίσω από το TAPPS είναι ότι παρουσιάζοντας δυνατά την διαδικασία επίλυσης , βοηθά στη δεξιότητα του συλλογισμού. Ο διάλογος που σχετίζεται με το TAPPS , βοηθά στο χτίσιμο του εννοιολογικού πλαισίου που απαιτείται για την κατανόηση (MacGregor, 1990).Ομοίως το TAPPS επιτρέπει στους μαθητές να κάνουν πρόβα τις έννοιες , να τους συσχετίσουν με τα υπάρχοντα πλαίσια και να επιτύχουν μια βαθύτερη κατανόηση του αντικειμένου (Slavin, 1995).Οι μαθητές χωρίζονται ανα ζεύγη και τους δίνετε μία σειρά από προβλήματα. Οι δύο μαθητές παίρνουν συγκεκριμένους ρόλους (Problem solver και listener) τους οποίους ανταλλάσσουν σε κάθε πρόβλημα. Ο Problem solver διαβάζει δυνατά το πρόβλημα και μιλάει για τη λύση του προβλήματος. Ο Listener ακολουθεί τα βήματα που του υπέδειξε ο πρώτος και αναγνωρίζει τις λάθος υποδείξεις. Προκειμένου να είναι αποτελεσματικός ο Listener ,θα πρέπει να κατανοεί το σκεπτικό πίσω από κάθε βήμα. Αυτό προϋποθέτει ο Listener να κάνει ερωτήσεις αν τα βήματα που του ειπώθηκαν δεν είναι σαφή. Αυτά τα ερωτήματα δεν θα πρέπει να οδηγήσουν τον Problem solver στη λύση και ούτε να του υποδείξουν κάποιο λάθος (που να μην έχει ήδη λυθεί).

Ορισμός

Η τεχνική «thinking aloud pair problem solving» είναι μια στρατηγική με την οποία βελτιώνεται η απόδοση στην επίλυση προβλημάτων μέσα από την λεκτική εξέταση και συνεργασία.Ο διάλογος που προκύπτει με την εφαρμογή της TAPPS, οδηγεί στην οικοδόμηση ενός εννοιολογικού πλαισίου που είναι απαραίτητο για την κατανόηση (MacGregor, 1990)[1]. Ομοίως, η TAPPS επιτρέπει στους εκπαιδευόμενους να φτάσουν σε μια βαθύτερη κατανόηση του περιεχομένου, μέσα από την ανάσυρση των αντιλήψεων τους και τη συσχέτιση τους με τις προηγούμενες γνώσεις και αντιλήψεις τους (Slavin, 1995).

TAPPS.jpg


Περιγραφή Στρατηγικής

Στο διάγραμμα δραστηριοτήτων 1 περιγράφεται η διαδικασία εφαρμογής της TAPPS στην τάξη σε φάσεις, ανά ρόλο. Αναλυτικά:
1η Φάση: Ο εκπαιδευτικός χωρίζει τους μαθητές σε ζευγάρια, διατυπώνει το πρόβλημα και δίνει το κατάλληλο υλικό.
2η Φάση: Πραγματοποιείται ατομική μελέτη απο τους μαθητές. Ο εκπαιδευτικός ελέγχει τις δραστηριότητες που πραγματοποιούνται.
3η Φάση: Οι μαθητές αναλαμβάνουν τους ρόλους τους στις ομάδες και συνεργάζονται για την επίλυση του προβλήματος. Ο εκπαιδευτικός ελέγχει τις δραστηριότητες που πραγματοποιούνται.
4η Φάση: Δίνεται ένα νέο πρόβλημα, όπου για την επίλυσή του, υπάρχει ανταλλαγή των ρόλων των μαθητών μέσα στην ομάδα. Ο εκπαιδευτικός ελέγχει τις δραστηριότητες που πραγματοποιούνται.
5η Φάση: Οι ομάδες παρουσιάζουν τις λύσεις τους στην τάξη, ο εκπαιδευτικός επεμβαίνει ώστε να αναθεωρηθούν τα αποτελέσματα και να οδηγηθούν στην τελική λύση.


Diagram.JPG

Εμπλεκόμενοι Ρόλοι

Όπως αναφέρθηκε η TAPPS εφαρμόζεται με το χωρισμό των μαθητών σε ομάδες των δύο ατόμων και στην απόδοση συγκεκριμένων ρόλων στον καθένα. Υπάρχουν τρεις ρόλοι που συμμετέχουν στη διαδικασία της επίλυσης του προβλήματος.

  • Ο Λύτης (Problem Solver)
  1. Τοποθετήστε τις καρέκλες με τέτοιο τρόπο, ώστε και εσείς αλλά και το άλλο μέλος της ομάδας, να κάθεστε άνετα στο χώρο εργασίας.
  2. Βεβαιωθείτε ότι υπάρχει χαρτί, μολύβι, υπολογιστής και οτιδήποτε άλλο χρειάζεται για να λυθεί το πρόβλημα.
  3. Υπάρχει περίπτωση να υπάρχουν προτάσεις ή υποδείξεις σχετικά με τον τρόπο προσέγγισης ενός συγκεκριμένου προβλήματος. Συζητήστε τα με το άλλο μέλος της ομάδας, πριν ξεκινήσει η διαδικασία.
  4. Διαβάστε το πρόβλημα δυνατά.
  5. Αρχίστε να επιλύετε το πρόβλημα μόνοι σας. Εσείς λύνετε το πρόβλημα, ενώ το άλλο μέλος της ομάδας απλά ακούει και αντιδρά σε αυτά που λέτε, χωρίς να συνεργάζεται στην εύρεση λύσης.
  6. Η διαδικασία του να σκέφτεται κάποιος φωναχτά δεν είναι εύκολη. Στην αρχή, μπορεί να υπάρχει δυσκολία να βρείτε τις σωστές λέξεις. Δεν πρέπει να αναζητάτε τις κατάλληλες λέξεις, αλλά να λέτε οτιδήποτε έρχεται στο μυαλό μας. Εσείς και ο συνεργάτης σας προσπαθείτε να βοηθήσετε ο ένας τον άλλο και κανένας δεν σας αξιολογεί.
  7. Επιστρέψτε σε οποιοδήποτε τμήμα του προβλήματος επιθυμείτε. Χρησιμοποιείστε εκφράσεις όπως: «Κόλλησα. Καλύτερα να αρχίσω ξανά από την αρχή» « Όχι, αυτό δεν εχεί αποτέλεσμα…. Για να δούμε…»
  8. Προσπαθήστε να λύσετε το πρόβλημα, ακόμη και αν θεωρείτε ότι είναι ασήμαντο ή ότι δεν έχετε να μάθετε τίποτα από αυτό. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν συνειδητοποιούν τόσο σημαντική είναι η βελτίωση που υπάρχει από την εμπλοκή τους και μόνο στη διαδικασία. Όταν ολοκληρώσετε ένα πρόβλημα, καταγράψτε τι θεωρείτε ότι μάθατε από τη διαδικασία, έτσι ώστε να μπορείτε να βλέπετε την πρόοδο σας. Στη συνέχεια ζητήστε από τον συνεργάτη σας να προσθέσει κα αυτός της δικές του ιδέες.


  • Ο Υποστηρικτής (Listener)
  1. Εξηγήστε από την αρχή ότι απλά θέτετε ερωτήσεις και δεν είστε κριτικός, ούτε ασκείτε κριτική όταν θέτετε ερωτήσεις του τύπου: «Σε παρακαλώ επεξεργάσου περισσότερο τις σκέψεις σου» «Τι σκέφτεσαι τώρα;» «Μπορείς να το ελέγξεις αυτό;»
  2. Ο ρόλος σας είναι:
    1. Να ενθαρρύνετε τον Λύτη να συνεχίσει να μιλάει, αλλά χωρίς να τον διακόπτετε διαρκώς όταν σκέφτεται.
    2. Να βεβαιώνεστε ότι ο Λύτης ακολουθεί την στρατηγική και δεν παραλείπει κανένα από τα βήματα.
    3. Να βοηθάτε τον Λύτη να βελτιώσει την ακρίβεια με την οποία απαντάει.
    4. Να βοηθάτε τον Λύτη να αναστοχάζεται την διανοητική διαδικασία που ακολουθεί.
    5. Βεβαιωθείτε ότι κατανοεί κάθε βήμα της διαδιακασίας που ολοκληρώνει.
  3. Μην απομακρύνεστε από τον Λύτη για να αρχίσετε να επεξεργάζεστε μόνοι σας το πρόβλημα.
  4. Μην αφήνετε τον Λυτή να συνεχίζει εάν:
    1. Δεν κατανοείτε αυτά στα οποία αναφέρεται. Πείτε «Δεν καταλαβαίνω» ή « Δεν μπορώ να το παρακολουθήσω αυτό».
    2. Πιστεύετε ότι έχει γίνει κάποιο λάθος. Ζητήστε από την Λύτη να το έλέγξει ή ρωτήστε τον αν αυτό που ανέφερε του φαίνεται σωστό.
  5. Μην δίνετε στον λύτη έτοιμες απαντήσεις. Ακόμη και αν συνεχίζει να κάνει έναν λάθος υπολογισμό ή ένα λάθος στον τρόπο σκέψης του, τότε επισημάνετε το λάθος, αλλά μην το διορθώσετε.

DO

DON'T

Άκου προσεκτικά, ζήτησε από τον χρήστη να επαναλάβει

κάποια σκέψη του,αν αυτό κριθεί απαραίτητο.

Μη δίνεις συμβουλές,

Βοήθησε τον να εκφράσει τις σκέψεις του με λόγια, θέτοντας ερωτήσεις όπως:

«Τι σκέφτεσαι;»

«Μπορείς να εξηγήσεις αυτό που γράφεις;»

Μην προσπαθείς να λύσεις εσύ το πρόβλημα.

Ζήτησε διευκρινήσεις, για παράδειγμα:

«Τι ακριβώς εννοείς;»

«Μπορείς να δώσεις περισσότερα στοιχεία για το θέμα;»

Μην δίνεις στοιχεία στον λύτη για τον τρόπο που θα λύσει το πρόβλημα.

Ζητήσε την αναδιατύπωση της λύσης, ώστε να διασφαλιστεί

η σαφήνεια και η ακρίβεια της απάντησης.



  • Ο Εκπαιδευτικός 

Λαμβάνοντας το ρόλο του υποστηρικτή, ο εκπαιδευτικός προωθεί την ενεργητική σκέψη μέσα από τη χρήση στρατηγικών, που απαιτούν από τους μαθητές να προβληματιστούν σχετικά με τις διαδικασίες της σκέψης τους.
Τέσσερις τέτοιες στρατηγικές είναι οι εξής (Confrey, 1985):

  1. Ζητήστε από τους μαθητές να συζητήσουν τη δική τους ερμηνεία γύρω από ένα πρόβλημα.
  2. Ζητήστε από τους μαθητές να περιγράψουν με ακρίβεια τη μέθοδο με την οποία έφτασαν στη λύση του προβλήματος.
  3. Ζητήστε από τους μαθητές να υποστηρίξουν με επιχειρήματα τις απαντήσεις και τη λύση που προτείνουν.
  4. Ζητήστε από τους μαθητές να επαναλάβουν τα βήματα με τα οποία έφτασαν στη λύση, ώστε να επανεξετάσουν τη διαδικασία με την οποία οδηγήθηκαν στη λύση.


Ιδιαίτερα όσον αφορά την προετοιμασία και την εφαρμογή της TAPPS στην εκπαιδευτική διαδικασία, ο εκπαιδευτικός θα πρέπει να:

  1. Αφιερώσει αρκετό χρόνο για να αναπτύξει προβλήματα τα οποία θα μπορούν να λύσουν οι μαθητές μέσα σε ένα καθορισμένο χρονικό πλαίσιο. Τα προβλήματα αυτά θα πρέπει να εμπλέκουν τους μαθητές σε βασικές ικανότητες επίλυσης προβλημάτων, όπως να αναγνωρίζουν τη φύση του προβλήματος, να αναλύουν τις γνώσεις και τις ικανότητες που απαιτούνται για να φτάσουν στη λύση, να αναγνωρίζουν τις πιθανές λύσεις, να διαλέγουν την καλύτερη λύση και να αξιολογούν τα πιθανά αποτελέσματα. Τα προβλήματα θα πρέπει να προκαλούν τους μαθητές και να απαιτούν συγκέντρωση και προσοχή για να επιλυθούν.
  2. Προετοιμάσει μια σειρά από προβλήματα.
  3. Να ζητήσει από τους μαθητές να οργανωθούν σε ομάδες και να εξηγήσει τους ρόλους του Λύτη και του Υποστηρικτή.
  4. Να ζητήσει από τους μαθητές να λύσουν τα προβλήματα, αλλάζοντας ρόλους κάθε φορά που επιλύεται ένα πρόβλημα.


Παράδειγμα

Ποταμοί: Ένα μάθημα για τη δημιουργία των ποταμών

Προσαρμογή από το μάθημα “River Systems 1”: A Lesson on Watersheds and Streams” (διαθέσιμο στη σελίδα: http://serc.carleton.edu/NAGTWorkshops/metacognition/activities/28754.html)

Προαπαιτούμενα
Οι μαθητές γνωρίζουν τον κύκλο του νερού και τον τρόπο δημιουργίας των ταμιευτήρων νερού.

Γνωστικές ικανότητες για αυτή την δραστηριότητα
Σχηματισμός υποθέσεων, σύνθεση ιδεών, κριτική αποτίμηση, δημιουργία λεκτικών αναπαραστάσεων, κατανόηση κειμένου, επίλυση προβλημάτων.

Ανάπτυξη άλλων ικανοτήτων που σχετίζονται με αυτή τη δραστηριότηταΣυνεργατική επίλυση προβλημάτων, προφορική επικοινωνία, γραπτή επικοινωνία, ανάγνωση τοπογραφικών χαρτών, ανάπτυξη ικανοτήτων σχετικά με την ανάπτυξη ερωτήσεων και απαντήσεων, προφορική παρουσίαση.

Μεταγνωστικά στοιχεία σε αυτή τη δραστηριότητα
Η περιγραφή των σκέψεων ενός ατόμου σε ένα άλλο άτομο απαιτεί από τον λύτη να ακούει και να παρακολουθεί τις σκέψεις του παράλληλα. Επιπρόσθετα, οι ερωτήσεις και οι διευκρινήσεις που ζητά ο υποστηρικτής, απαιτούν επιπλέον προσοχή από την πλευρά του λύτη

Μεταγνωστικοί στόχοι για αυτή τη δραστηριότητα
Ενίσχυση του αναστοχασμού, ικανότητες επικοινωνίας, καλύτερη αιτιολόγηση, ικανότητες επίλυσης προβλημάτων, εννοιολογική κατανόηση.

Επίτευξη στόχων
Αξιολόγηση σε πραγματικό χρόνο μέσα από κυκλική συζήτηση στην τάξη.


Πορεία Διδασκαλίας (οι μαθητές εργάζονται σε ζευγάρια)

1η Φάση: Εξερεύνηση
(Σε αυτή τη φάση του μαθήματος ανασύρονται οι εναλλακτικές ιδέες των μαθητών αλλά και οι προγενέστερες γνώσεις τους σχετικά με το θέμα).

Οδηγίες προς τους μαθητές

Ζωγραφίστε τον τρόπο με τον οποίο φαίνεται από ψηλά ένα ποτάμι και το σύστημα παραποτάμων του. Τοποθετήστε στο σχέδιο σας τα σημεία του ορίζοντα. Το σχέδιο σας μπορεί να περιέχει όσους ποταμούς και όσους παραποτάμους εσείς θέλετε. Επιπλέον μπορείτε να περιλάβετε όσα στοιχεία θεωρείτε ότι είναι απαραίτητα όπως βουνά και λόφους, δέντρα και δάση, δρόμους, γέφυρες κ.α. Τέλος, δείξτε στο σχέδιο σας με βέλη την πορεία προς την οποία κινείται ο ποταμός.
Καθώς οι μαθητές δουλεύουν σε ζευγάρια στα σχέδια τους, ο εκπαιδευτικός κυκλοφορεί στην τάξη, παρακολουθώντας τον τρόπο με τον οποίο εργάζονται οι μαθητές, και τους θέτει ερωτήματα σχετικά με τα στοιχεία που έχουν περιλάβει στο σχέδιο τους. Μετά από 10 λεπτά, θέτει τις παρακάτω ερωτήσεις:

  • Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα σε ένα ρεύμα και ένα ποτάμι;
  • Πώς ενώνονται οι δύο ροές;
  • Πώς δημιουργείται ένα ρεύμα; Μπορούν να δημιουργηθούν ρεύματα σε εντελώς επίπεδες επιφάνειες
  • Όταν σχηματίζεται ένα ρεύμα, μεγαλώνει η μικραίνει με την πάροδο του χρόνου; Είναι πιο ισχυρό στην αρχή ή στο τελείωμα της ροής ρου; Γιατί;
  • Τι είναι το ρεύμα; Τι βρίσκεται στις πλευρές του;
  • Στη συνέχεια θα σχηματιστούν περισσότερα ή λιγότερα ρεύματα και γιατί; Που θα αναπτυχθούν, στις πηγές του ρεύματος ή κατά το μήκος του;
  • Η ροή του ποταμού ή ενός ρεύματος είναι πιο γρήγορη; Γιατί;
  • Ένα ρεύμα ή ένα ποτάμι, βρίσκονται πάντα πάνω στο έδαφος; Γιατί;


2η Φάση: Ανακάλυψη της νέας γνώσης
(Σε αυτή τη φάση οι μαθητές μαθαίνουν τις νέες έννοιες του μαθήματος).

Έχοντας ήδη εντοπίσει τους μαθητές, των οποίων τα σχέδια ενδείκνυνται για περαιτέρω συζήτηση, ο εκπαιδευτικός τους ζητά να μοιραστούν με την υπόλοιπη τάξη τους λόγους για τους οποίους επέλεξαν να συμπεριλάβουν αυτά τα στοιχεία στο σχέδιο τους. Για τη δραστηριότητα αυτή μπορούμε να ζητήσουμε από τους μαθητές να σχηματίσουν ζευγάρια. Στο τέλος κάθε παρουσίασης, η τάξη μπορεί να θέσει ερωτήματα στους παρουσιαστές. Μετά από τις παρουσιάσεις κάποιων ζευγαριών, μπορούμε να ρωτήσουμε την τάξη, αν υπάρχει κάποιος άλλος που θα ήθελε επίσης να δείξει το σχέδιο του. Και σε αυτήν την περίπτωση οι υπόλοιποι μαθητές μπορούν να θέσουν ερωτήσεις. Σε αυτό το σημείο, ο εκπαιδευτικός δεν κάνει κανένα σχόλιο σχετικά με τα σχέδια. Στη συνέχεια, δίνεται στους μαθητές το υλικό που πρέπει να μελετήσουν σχετικά με τον σχηματισμό των ποταμών και των ρευμάτων. Η εργασία αυτή θα γίνει πάλι σε ζευγάρια. Σε αυτή τη φάση, θα πρέπει να συνδυάσουν το διάβασμα με το σχέδιο που έκαναν, και μέσα από συζήτηση να αποφασίσουν τι θα άλλαζαν στο σχέδιο αλλά και να απαντήσουν ξανά στις ερωτήσεις που δόθηκαν από πριν.


3η Φάση: Διαπίστωση
(Σε αυτή τη φάση του μαθήματος, οι μαθητές θα πρέπει να αναθεωρήσουν τις εναλλακτικές ιδέες, και τις παρανοήσεις που είχαν σχετικά με το προς διαπραγμάτευση θέμα).

Οι μαθητές είναι ακόμη σε ζευγάρια.

  • Δίνονται στους μαθητές φωτοτυπίες τοπογραφικών χαρτών.
  • Ζητείται από τους μαθητές να αναγνωρίσουν τουλάχιστον 4 ρεύματα και 4 πηγές.
  • Ζητείται από τους μαθητές να κυκλώσουν την περιοχή του χάρτη που νομίζουν ότι είναι πιθανόν να σχηματιστούν ρεύματα.
  • Ζητείται από τους μαθητές να εντοπίσουν τη ροή του νερού στα ρεύματα και να απαντήσουν στην ερώτηση από πού προέρχεται το νερό.
  • Ζητείται από τους μαθητές να απαντήσουν στην ερώτηση πώς σχηματίζονται οι λίμνες.
  • Ζητείται από τους μαθητές να απαντήσουν στην ερώτηση γιατί σχηματίζονται λίμνες και το νερό αυτό δεν καταλήγει στα ποτάμια ή στα ρυάκια.


Σε αυτό το σχέδιο μαθήματος η TAPPS μπορεί να εφαρμοστεί σε όλες τις φάσεις, προκειμένου να απαντηθούν οι ερωτήσεις που δίδονται από τον εκπαιδευτικό. Σε όλες τις φάσεις σχύουν οι ακόλουθοι κανόνες:

  • Ο Λύτης παραλαμβάνει το πρόβλημα, το φύλλο απαντήσεων, τις ερωτήσεις που τον αφορούν και την αναλυτική θεωρία.
  • Ο Υποστηρικτής παραλαμβάνει το πρόβλημα, τις ερωτήσεις που αφορούν το λύτη, την απάντηση σε αυτή την ερώτηση και την αναλυτική θεωρία.
  • Ο Εκπαιδευτής παρακολουθεί τις συζητήσεις στα ζεύγη.
  • Ο Λύτης μελετά το πρόβλημα.
  • Ο Λύτης ενημερώνει τον Υποστηρικτή για τις σκέψεις του.
  • Ο Υποστηρικτής κατευθύνει τον Λύτη.
  • Ο Λύτης συμπληρώνει το φύλλο των απαντήσεων.
  • Οι ρόλοι του Λύτη και του Υποστηρικτή εναλλάσσονται.
  • Η διαδικασία επαναλαμβάνεται μέχρι να εξαντληθούν οι υποθέσεις.
  • Οι υποθέσεις ανακοινώνονται
  • Ο εκπαιδευτής προτρέπει τους μαθητές να μελετήσουν τις απαντήσεις και να τις σχολιάσουν.
  • Οι μαθητές σχολιάζουν τις απαντήσεις.


Πλεονεκτήματα - Μειονεκτήματα

Πλεονεκτήματα

  1. Ενισχύονται οι δεξιότητες επίλυσης προβλημάτων.
  2. Αυξάνεται η σημασία της προσωπικής συμμετοχής.
  3. Μέσα από τη συζήτηση στη δυάδα, οι μαθητές κατανοούν καλύτερα τα όρια της προσωπικής τους γνώσης. Αντιλαμβάνονται ευκολότερα τι γνωρίζουν και τι όχι, σε σχέση με το πρόβλημα και τις πιθανές λύσεις του.
  4. Η δυάδα αυξάνει την ευχαρίστηση από τη συμμετοχή.
  5. Ενισχύεται η ικανότητα παρακολούθησης των συλλογισμών των άλλων.

Μειονεκτήματα

  1. Ο Λύτης και ο Υποστηρικτής συνεργάζονται για την επιλύση του προβλήματος, χωρίς να ακολουθούν τα βήματα που προβλέπονται από τους ρόλους τους.
    Αν και η μέθοδος επίλυσης προβλημάτων σε ζευγάρια, είναι πιο επιτυχής, όταν οι εκπαιδευόμενοι ασχολούνται με τα καθήκοντα που τους έχουν ανατεθεί και οι ρόλοι έχουν οριστεί με σαφήνεια, δεν είναι σπάνια η περίπτωση οι δύο μαθητές που ανήκουν στην ίδια ομάδα να εργάζονται μαζί για να οδηγηθούν στη λύση του προβλήματος. Αυτό σε γενικές γραμμές δεν είναι αρνητικό, αλλά ο εκπαιδευτικός θα πρέπει να είναι σε θέση να μπορεί να αναγνωρίσει σε ποιον μαθητή ανήκουν οι ιδέες που εκφράζονται και στη συνέχεια να διασφαλίσει ότι ο άλλος μαθητής της ομάδας θα παρουσιάσει την εξήγηση της απάντησης. Με αυτόν τον τρόπο διασφαλίζεται ότι όλοι οι μαθητές προσέχουν και συμμετέχουν ενεργά.
  2. Μερικοί μαθητές θέλουν να συνεργαστούν με συγκεκριμένα άτομα και κάποια άλλα δεν θέλουν να συνεργαστούν με κανέναν.
    Από τη στιγμή που οι μαθητές παρακολουθούν το ίδιο μάθημα για αρκετό καιρό, όλοι θα πρέπει να ενθαρρύνονται να συνεργάζονται με όλους τους υπόλοιπους συμμαθητές, τουλάχιστον μία φορά. Στη συνέχεια, είναι καλό οι μαθητές να δημιουργούν ομάδες και να εργάζονται μαζί, με τον τρόπο που είναι καλύτερος για αυτούς. Αυτό είναι ανεκτό μέχρι το σημείο όπου κανένας από τους συμμετέχοντες δεν αισθάνεται απομονωμένος. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, ο εκπαιδευτικός θα πρέπει να σχηματίζει ομάδες των τριών ατόμων όπου ο ένας μαθητής θα έχει το ρόλο του λύτη, ενώ οι άλλοι δύο θα έχουν το ρόλο του υποστηρικτή. Θα πρέπει να τονιστεί ότι και σε αυτή την περίπτωση, οι ρόλοι θα πρέπει να εναλάσσονται ανάμεσα στα μέλη της ομάδας από πρόβλημα σε πρόβλημα.
  3. Οι μαθητές βρίσκονται σε λάθος πορεία ή έχουν «κολλήσει».
    Ο εκπαιδευτικός δεν πρέπει να μπαίνει στη διαδικασία να λύσει το πρόβλημα για τους μαθητές. Παρέχοντας λύσεις ή δίνοντας την απάντηση, είναι ένα σαφές σημάδι στους μαθητές να σταματήσουν να σκέφτονται. Είναι προτιμότερο να ζητηθεί από τους μαθητές να περιγράψουν τι έχουν σκεφτεί μέχρι στιγμής και να τεθούν στοχευμένες και ευθείες ερωτήσεις αν αυτό κριθεί απαραίτητο. Ο εκπαιδευτικός πρέπει να έχει πάντα κατά νου ότι η συνεργατική προσπάθεια επίλυσης προβλημάτων εισάγει τους μαθητές σε μια διαδικασία κατά την οποία αναγκάζονται και οι ίδιοι να εξερευνήσουν τις λύσεις και τις απαντήσεις στο πρόβλημα που τους έχει δοθεί. Στην προσπάθεια τους να εξηγήσουν τη λύση στην οποία έχουν φτάσει και για να υπερασπιστούν τη θέση τους, οι μαθητές αναπτύσσουν παραστάσεις και αναλογίες προκειμένου να καταφέρουν να εκφράσουν τις ιδέες τους, έτσι όπως τις αντιλαμβάνονται. Όλες αυτές οι δραστηριότητες απαιτούν οι μαθητές να είναι ικανοί να δημιουργήσουν εννοιολογικές σχέσεις ανάμεσα στα στοιχεία που επεξεργάζονται προκειμένου να φτάσουν στη λύση του προβλήματος.Ο εκπαιδευτικός θα πρέπει να ανταποκρίνεται με ευελιξία στο μεταβαλλόμενο και γεμάτο προκλήσεις περιβάλλον της τάξης.


Αξιολόγηση

Βάση των αποτελεσμάτων αυτής της στρατηγικής , φαίνεται ότι η μέθοδος TAPPS βοηθά την εμπειρία εκμάθησης των μαθητών. Επίσης φαίνεται ότι το TAPPS ενισχύει την αποδοτικότητα στο περιβάλλον κατάρτισης. Σύμφωνα με συγκρίσεις που έγιναν μεταξύ του TAPPS και αντίστοιχων μεθόδων , αποδείχτηκε ,μεταξύ και άλλων συμπερασμάτων, ότι οι μαθητές που χρησιμοποίησαν την μέθοδο TAPPS , είχαν γρηγορότερο χρόνο όσον αφορά στην περαίωση των προβλημάτων. Επίσης οι μαθητές αποκτούν γρήγορα πείρα στην λύση των προβλημάτων. [2]

Παραλλαγές στρατηγικής

Καθώς οι μαθητές αποκτούν μεγαλύτερη εμπειρία με αυτή τη στρατηγική, την επίλυση προβλημάτων και την αμφισβήτηση των δεξιοτήτων, οι μαθητές μπορούν να εργαστούν σε ζευγάρια ώστε να είναι λύτες και ακροατές. [3]


Βιβλιογραφία

Αναφορές


Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

chemeng.mcmaster.ca/MPS/mps1-obj.PDF

edutechwiki.unige.ch/en/Collaborative_learning_flow_pattern

www.iacis.org/iis/2009_iis/pdf/P2009_1250.pdf

pubs.aged.tamu.edu/jae/pdf/Vol45/45-04-001.pdf

www.wcer.wisc.edu/ARCHIVE/CL1/CL/doingcl/tapps.htm