Debating

Από CoSyLLab Wiki
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Εισαγωγή - Σκοπός

Το Debating συνιστά ένα δομημένο διαγωνισμό επιχειρηματολογίας κατά τη διάρκεια του οποίου δύο αντίπαλα άτομα ή ομάδες υπερασπίζονται ή προσβάλλουν μια δεδομένη εισήγηση. Η διαδικασία δεσμεύεται από κανόνες οι οποίοι ποικίλουν ανάλογα με τον τόπο διεξαγωγής και τους συμμετέχοντες. H διαδικασία κρίνεται και ανακηρύσσεται ένας νικητής. Το Debating αποτελεί θεμελιώδη διάσταση μιας δημοκρατικής κοινωνίας και κατά συνέπεια αντικατοπτρίζει το σύστημα αρχών των Καναδών.

Ο σκοπός τέτοιων συζητήσεων, που ενδείκνυνται σε μεγαλύτερες μαθητικές ηλικίες, είναι η ενεργή συμμετοχή των μαθητών σε δραστηριότητες προκειμένου να κατανοήσουν τόσο το περιεχόμενο του μαθήματος όσο και τις επιπτώσεις των γεγονότων που διδάσκονται, η σθεναρή και τεκμηριωμένη υποστήριξη μιας θέσης, αλλά και η ανάπτυξη κριτικής σκέψης και αντιμετώπισης απόψεων δικών τους και άλλων. Τέτοιες στρατηγικές εξασκούν δεξιότητες προσοχής, ακρόασης, ομιλίας, κριτικής σκέψης και επιτρέπουν στους μαθητές και στον εκπαιδευτικό να αξιολογήσουν (διαδικασία αξιολόγησης από ομότιμους – peer review) καλύτερα τα αποτελέσματα της μάθησης.
Οι διαδικαστικοί κανόνες αυτής της μεθόδου αντανακλούν τις δημοκρατικές διαδικασίες της Βουλής σε ένα δημοκρατικό καθεστώς, αν και στη σχολική τάξη μπορεί να υπάρχει μια σχετική ευελιξία. Το θέμα της συζήτησης θα πρέπει να είναι οικείο στους μαθητές. Ο εκπαιδευτικός θα πρέπει να πείσει τους μαθητές ότι η δομημένη συζήτηση και η υποστήριξη με επιχειρήματα των αναφαινόμενων διαφορετικών θέσεων είναι ο καλύτερος τρόπος ανάδειξης του θέματος. Θα πρέπει να γνωρίσει στους μαθητές όρους όπως πρόταση, αντίκρουση επιχειρήματος και θέση (τεκμηριωμένη υποστήριξη άποψης).
Η στρατηγική της συζήτησης μπορεί να εφαρμοστεί σε περιπτώσεις ανοικτές σε αντιπαράθεση διαφορετικών απόψεων. Τα θέματα που προσφέρονται είναι άπειρα και μπορούν να βρεθούν σε όλα τα μαθήματα.
Τέτοιες συζητήσεις βοηθούν τον εκπαιδευτικό στην διαμορφωτική αξιολόγηση κατά τη διάρκεια του μαθήματος (formative assessment) ή στην τελική αξιολόγηση (summative). Μπορεί να αξιολογήσει την κατανόηση από τους μαθητές του των διαδικασιών συζήτησης και την ποιότητα κριτικής σκέψης τους (ανάλυση, αιτιολόγηση, τεκμηρίωση, οργάνωση, ανασκευή και παράδοση)Ωστόσο, το debate αποτελεί μια στρατηγική διδασκαλίας και μάθησης η οποία μπορεί να εφαρμοστεί σε κάθε βαθμίδα της εκπαίδευσης με αξιόλογα αποτελέσματα. Στη διεθνή βιβλιογραφία αναφέρονται περιπτώσεις κατά τις οποίες χρησιμοποιήθηκε αυτή η τεχνική (Atwater,1984) ακόμα και σε παιδιά μικρής ηλικίας, όπως η περίπτωση ενός project κατά τη διάρκεια του οποίου 7χρονα παιδιά συμμετείχαν σε debate με θέμα την κατασκευή ενός καινούριου δρόμου στην πόλη τους (Carre, 1987).Ενώ λοιπόν η τεχνική του debate μάς είναι γνώριμη με τη μορφή πολιτικών ή καλύτερα κομματικών αντιπαραθέσεων, ιδιαίτερα σε προεκλογικές περιόδους, και έχει πολλά κοινά χαρακτηριστικά με αυτές. Ωστόσο, οι στόχοι στην προκειμένη περίπτωση είναι διαφορετικοί, αφού στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος τίθεται η μαθησιακή διαδικασία και όχι αποκλειστικά η προσέλευση του ακροατηρίου. Στην εκπαιδευτική πράξη λοιπόν, ο όρος χρησιμοποιείται για να περιγράψει ­μια οργανωμένη συζήτηση απόψεων πάνω σε ένα θέμα, μέσα από την οποία επιθυμούμε να πετύχουμε βαθύτερη κατανόηση διαφορετικών απόψεων και θέσεων, καθώς και να δώσουμε τη δυνατότητα να αναπτυχθούν δεξιότητες προφορικού λόγου (Gilbert & Sawyer, 2000: 128).

Η συγκεκριμένη στρατηγική αν και στο επίπεδο των στόχων της έχει πολλά κοινά στοιχεία με την απλή συζήτηση (επιχειρηματολογία, ανάπτυξη δεξιοτήτων προφορικού λόγου, ανάπτυξη επικοινωνιακών δεξιοτήτων κ.λπ.) είναι περισσότερο δομημένη και δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην ανάπτυξη της κατάλληλης επιχειρηματολογίας και όχι τόσο στην απλή πληροφόρηση των συμμετεχόντων. Εν συντομία, οι βασικοί στόχοι της δημόσιας συζήτησης είναι κυρίως τρεις (Lybbert,1985):

  1. Η ενίσχυση της κριτικής σκέψης και της ικανότητας επιχειρηματολογίας.
  2. Η ακαδημαϊκή πρόοδος γενικότερα.
  3. Η ανάπτυξη επικοινωνιακών δεξιοτήτων.

Η δημόσια συζήτηση ως στρατηγική διδασκαλίας και μάθησης δεν προάγει αποκλειστικά γνωστικούς στόχους αλλά διευκολύνει την αλλαγή και την εμπέδωση στάσεων, την ανάπτυξη αυτογνωσίας και την ευκολία έκφρασης εκ μέρους των μαθητών(McKeachie et al, 1986-Ουζούνης & Καλαϊτζίδης, 1999: 142). Όπως βέβαια συμβαίνει με όλες τις στρατηγικές διδασκαλίας, υπάρχουν κάποιες προϋποθέσεις που πρέπει να τηρούνται κατά την εφαρμογή τους στην εκπαιδευτική διαδικασία. Κατ’ αρχήν, είναι απαραίτητο να ισχύουν οι προϋποθέσεις της διαλογικής μορφής διδασκαλίας, όπως: να υπάρχει διάθεση από το μαθητή να συμμετάσχει, η κατοχή γλωσσικών μορφών επικοινωνίας, η ικανότητα του μαθητή να διατυπώνει και να επεξηγεί τις σκέψεις και τις απόψεις του, η εμπιστοσύνη στο συνομιλητή του και η δυνατότητα διαπίστωσης της ορθότητας μιας θέσης ή ενός επιχειρήματος κ.λπ. (Δερβίσης, 1993: 159-160).

Ορισμός

Debates

Το debate αποτελεί μια στρατηγική διδασκαλίας και μάθησης. Πρόκειται για μέθοδο αντιπαραβολής βάσει κανόνων, οι οποίοι ποικίλουν και διαφέρουν ανάλογα με τους συμμετέχοντες, και επιχειρημάτων δύο συγκρουόμενων ατόμων ή ομάδων που υποστηρίζουν δύο αντιτιθέμενες απόψεις πάνω στο ίδιο ζήτημα. Το ακροατήριο κρίνει την πειστικότητα των επιχειρημάτων αυτών και αποφασίζει ποιος είναι ο νικητής.

Περιγραφή Στρατηγικής

Φάση  Περιγραφή
Φάση 1:
Επιλογή θέματος
  Η διαδικασία επιλογής του θέματος είναι μια ομαδική διαδικασία, σημαντικό είναι να σχετίζεται με τα άμεσα ενδιαφέροντα και τις εμπειρίες των παιδιών, ώστε τα παιδιά να βρουν προσωπικό νόημα και ενδιαφέρον. Θέματα που προέρχονται από την επικαιρότητα προσφέρουν επιπλέον κίνητρο στους μαθητές. Ο εκπαιδευτικός παρουσιάζει τη σχετική προβληματική γύρω από το θέμα και δίνει το περίγραμμα της διαδικασίας, με τρόπο ελκυστικό έτσι ώστε να δώσει κίνητρα στους μαθητές και να καταφέρει να τους δραστηριοποιήσει. Το θέμα είναι αμφιλεγόμενο και προσφέρεται για επιχειρηματολογία και προφορική παρουσίαση. Η πρόβλεψη, ότι μπορεί να καλυφθεί στο συγκεκριμένο χρονικό διάστημα που διαθέτουμε, είναι σημαντική. Το θέμα πρέπει να θίγει μόνο ένα αντικείμενο, να εξετάζεται με δύο τουλάχιστον διαφορετικές θεωρήσεις, μπορεί να είναι πραγματικό ή υποθετικό.
Φάση 2:
Δημιουργία δύο ομάδων και Μελέτη θέματος
Η τάξη χωρίζεται σε δύο ομάδες, συνήθως με τρόπο τυχαίο αρκεί να υπάρχει ισορροπία μεταξύ τους. Μετά τον καθορισμό και οριοθέτηση του θέματος, όλη η τάξη προβαίνει στη σε βάθος μελέτη του. Οι μαθητές χωρίς να ξέρουν το ποια από τις δύο θέσεις θα κλιθούν να υπερασπιστούν, συγκεντρώνουν το απαραίτητο υλικό από βιβλία, εγκυκλοπαίδειες, περιοδικά, διαδίκτυο, λογισμικά. Με αυτόν τρόπο ενημερώνονται σφαιρικά για το θέμα, εντοπίζουν τις πολλαπλές πτυχές και διαστάσεις που το χαρακτηρίζουν. Ο χρόνος που θα απαιτηθεί για αυτό το στάδιο ποικίλει από το θέμα, το επίπεδο της τάξης και το βαθμό της εξοικείωσης των συμμετεχόντων με αυτό.
Φάση 3:
Ανάθεση ρόλων:κοινού,καταφατικής και ανρνητικής ομάδας
Μετά τη σφαιρική ενημέρωση και γενική προετοιμασία της τάξης, ορίζεται μια ομάδα μαθητών που θα αναλάβει το ρόλο του κοινού. Το κοινό έχει να επιτελέσει σημαντικό ρόλο καθώς θα είναι ο αντικειμενικός κριτής της συζήτησης, μπορεί να υποβάλλει ερωτήματα σστις ομάδες και τέλος θα κληθεί να ανακεφαλαιώσει τη διαδικασία και τα συμπεράσματα. Ανακοινώνεται στην κάθε ομάδα η θέση που θα κληθεί να υποστηρίξει,υπάρχουν δύο ομάδες η καταφατική ομάδα (υπεράσπιση) και η αρνητική ομάδα(αντίλογος). Η κάθε ομάδα θα πρέπει να οργανωθεί και να οριστούν συγκεκριμένοι ρόλοι. Ο χρόνος για την τελική προετοιμασία των ομάδων, ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες και το βαθμό οργάνωσης της ομάδας, ορίζεται περίπου στα δέκα λεπτά.
Φάση 4:
Διεξαγωγή debate
Αφού προετοιμάσουν τη επιχειρηματολογία τους οι ομάδες, δίνεται το χρονικό περιθώριο των τριών λεπτών στον εκπρόσωπο της κάθε ομάδας να παρουσιάσει τα επιχειρήματα της ομάδας του. Μετά την ολοκλήρωση της πρώτης παράθεσης των επιχειρημάτων η διαδικασία συνεχίζεται με την κάθε ομάδα να επιχειρηματολογεί στα επιχειρήματα της άλλης, με δύο λεπτά χρόνο στη διάθεσή τους. Η ομάδα – κοινό έχει τη δυνατότητα υποβολής ερωτημάτων, αφού αναπτύχθηκαν τα επιχειρήματα των ομάδων. Η ύπαρξη ενδιαφέροντος, από το σύνολο της τάξης, μπορεί να προσφέρει ευελιξία στα παραπάνω χρονικά περιθώρια και στο πόσες φορές θα πάρει το λόγο η κάθε ομάδα.
Φάση 5:
Συμπεράσματα
Χρήσιμο είναι στο τέλος της διαδικασίας να υπάρξει συζήτηση για τα συμπεράσματα που προέκυψαν και για τις απόψεις που θα υιοθετηθούν. Αυτή είναι και η κατάλληλη στιγμή για εκτόνωση από τυχόν εντάσεις ή έντονες αντιπαραθέσεις που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της συζήτησης. Η ενεργός ενασχόληση και συμμετοχή όλων των μελών της τάξης, σε όλες τις φάσεις της διαδικασίας, αποτελεί κριτήριο για την τελική αποτίμηση του debate.



Faseis.jpg

Εμπλεκόμενοι Ρόλοι

Ο ρόλος του εκπαιδευτικού είναι πολύ σημαντικός σε όλη τη διάρκεια της διαδικασίας, αλλά και πριν την εφαρμογή της. Το κριτικό και ανοιχτό πνεύμα του εκπαιδευτικού θέτει τις κατάλληλες προϋποθέσεις, για την αντίστοιχη συμμετοχή εκ μέρους των μαθητών. Ο εκπαιδευτικός πρέπει να βρίσκεται σε συνεχή εγρήγορση, να είναι αρωγός των μαθητών, τόσο στην οργάνωση όσο και κατά τη διάρκεια της διαδικασίας. Το υπό διαπραγμάτευση θέμα πρέπει να τίθεται με σαφήνεια και ακρίβεια, για να μη δημιουργεί αμφιβολίες και αβεβαιότητα στους μαθητές. Οι μαθητές πρέπει να είναι προετοιμασμένοι, να έχου ασκηθεί σε διερευνητικές και ανακαλυπτικές μεθόδους και να έχουν εθιστεί στο δημιουργικό διάλογο. Ο συντονισμός της όλης διαδικασίας πρέπει να γίνει αμερόληπτα με πνεύμα που προάγει την ελευθερία έκφρασης. Να παροτρύνει την αυθόρμητη και αβίαστη συμμετοχή των μαθητών σε όλα τα στάδια, με τη δημιουργία του κατάλληλου κλίματος και την επίδειξη σεβασμού στους συνομιλητές τους. Η καλή γνώση του επιπέδου της τάξης είναι απαραίτητη, τόσο για την επιλογή του θέματος, ώστε να σχετίζεται με τα ενδιαφέροντα των μαθητών, καθώς και να είναι σύμφωνη με το βαθμό ανάπτυξης και ωριμότητάς τους. Ο εκπαιδευτικός πρέπει να είναι πολύ καλά και σφαιρικά ενημερωμένους για το υπό διαπραγμάτευση θέμα. Οι πρώτες απόπειρες εφαρμογής του debate θα είναι και οι πιο δύσκολες τόσο για τον εκπαιδευτικό, όσο και για τους μαθητές. Μετά τις πρώτες εφαρμογές η ομάδα θα καταφέρει να εμπεδώσει τους κανόνες, να εξασκηθεί στη διαδικασία, να αποκτήσει τις κατάλληλες δεξιότητες. Ο βαθμός παρέμβασης του εκπαιδευτικού, μετά τις πρώτες εφαρμογές, σταδιακά θα περιορίζεται και θα προωθείται η ενεργό εμπλοκή συμμετοχή των μαθητών σε όλα τα στάδια εφαρμογής του debate, από την οργάνωση μέχρι και την ολοκλήρωσή του.

Παράδειγμα

Lista delacy.jpg

Εδώ είναι ένα παράδειγμα με την χορηγία της Delacy Gan (διευθύντρια του προγράμματος σπουδών και επαγγελματικής εξέλιξης στο Πρόγραμμα Εκπαίδευσης Καθηγητών Claremont Graduate University) . Η Delacy ξεκινά ρωτώντας ένα από τους εκπαιδευτικούς που βρίσκονται στο κοινό αν είναι πρόθυμος να κάνει κάποια ψώνια γιατί η ίδια δεν αισθάνεται τόσο καλά . Εκείνος συμφωνεί και έτσι η DeLacy τοποθετεί την παρακάτω λίστα στον πίνακα:
Η συζήτηση που ακολουθεί γίνεται μεταξύ της Delacy και της ομάδας των εκπαιδευτικών:
DeLacy: "So, the first thing on my list is fruit. What are you going to buy for me?"
Teachers: "Bananas?"
DeLacy: "Ugh! I hate bananas!"
Teachers: "Apples!"
DeLacy: "Red or green?"
Teachers: "Red."
DeLacy: "But I wanted green! Okay, how about the milk? Are you going to get regular or low-fat?"
Teachers: "Regular."
DeLacy: "How big?"
Teachers: "A liter."
DeLacy: "But I wanted a gallon! How about T.P.? What's that?"
Teachers: "Toilet paper?"
DeLacy: "No! I wanted toothpaste!"

Το δίδαγμα στην προκειμένη, είναι ότι ο κατάλογος είναι γραμμένος με βάση την οπτική του συγγραφέα. Αν DeLacy είχε πάει τη λίστα στο κατάστημα, θα γνώριζε ότι θα έπρεπε να αγοράσει πράσινα μήλα, ένα γαλόνι γάλα, οδοντόπαστα, κλπ. Ο αναγνώστης όμως δεν έχει την ίδια πληροφόρηση, και έτσι πρέπει να μαντέψει την πρόθεση του συγγραφέα. . Μια λίστα επικεντρωμένη στον αναγνώστη θα ήταν διαφορετική. Θα μπορούσε επίσης να οργανωθεί καλύτερα. Για παράδειγμα τα φρούτα και τα λαχανικά ίσως να ήταν γραμμένα το ένα δίπλα στο άλλο στη λίστα (όπως είναι στο τοποθετημένα στο κατάστημα), έτσι ώστε να είναι πιο βολικό για τον αγοραστή να ψωνίσει.[1]


Debates στην αίθουσα –Μονοσέλιδος οδηγός χρήσης για τον εκπαιδευτικό

Η διαδικασία του Debating δεσμεύεται από μια σειρά δημοκρατικών κανόνων. Οι κανόνες αυτοί ορίζουν την αλληλουχία και το χρονικό πλαίσιο μέσα στο οποίο διεξάγεται το Debate. Οι διαδικασίες που θα ακολουθηθούν σχετίζονται με τον τόπο εφαρμογής του Debating. Για τον εκπαιδευτικό της τάξης υπάρχει η ευελιξία να συνεχίσει όπως αρμόζει στις περιστάσεις.

Ακολουθεί ένα προτεινόμενο σχεδιάγραμμα της διαδικασίας του Debating το οποίο ενδεχομένως να χρήζει προσαρμογής αναλόγως με τα εκάστοτε δεδομένα.

1.Ένα Debate περιλαμβάνει τρεις ομάδες. Αυτές είναι: (α) η καταφατική ομάδα,
(β) η αντίπαλη ομάδα ή ομάδα άρνησης και
(γ) ο κριτής (κριτές).
Οι ομάδες του Debating οφείλουν να είναι ισάριθμες. Ο εκπαιδευτικός δύναται να επιλέξει να αποτελέσει ο ίδιος το μοναδικό κριτή της διαδικασίας ή μπορεί να ζητήσει από τους εκπαιδευόμενους να συμμετάσχουν σε αυτή. Η αξιοποίηση μιας ρουμπρίκας αξιολόγησης καθοδηγεί τη διαδικασία αποτίμησης της διαδικασίας. Για χρήση εντός της σχολικής τάξης, η επιτυχία δεν ορίζεται μέσω του να κερδίσει κάποια ομάδα στο Debate αλλά η προσοχή εφίσταται στην προετοιμασία και στην ποιότητα διεξαγωγής του.
2.Εάν κρίνεται απαραίτητο, διδάξτε εκ των προτέρων την τεχνική του Debating

Υπάρχουν αρκετές βοηθητικές υποδείξεις αναφορικά με τους κανόνες που διέπουν τα Debates. Η μέθοδος που αξιοποιείται στα πλαίσια της σχολικής τάξης δεν απαιτείται (ή δε μπορεί) να συνάδει με τις οδηγίες αυτές. Στην περίπτωση που ο εκπαιδευτικός επιλέξει να ζητήσει από τους εκπαιδευόμενους να λειτουργήσουν ως ομότιμοι κριτές, το συνολικό πλάνο της διαδικασίας είναι πιθανό να είναι το ακόλουθο. Ο εκπαιδευτικός, ασφαλώς, λειτουργεί ως κριτής επίσης. Σε τελική ανάλυση, εκείνος θα αποδώσει τη βαθμολογία.

ImAgEs1.jpg


Καταφατική Ομάδα Ομάδα Άρνησης
Πρόεδρος (Εκπαιδευτικός)
Κριτής (εκπαιδευόμενος) Κριτής (εκπαιδευόμενος) Κριτής (εκπαιδευόμενος)
ΚΟΙΝΟ

3.Τοποθετήστε τους εκπαιδευόμενους σε ομάδες Τυπικά των 2 ή των 3 ατόμων, καθορίστε το θέμα του Debate και τη θέση που θα υποστηρίξει κάθε ομάδα. Ίσως επιθυμείτε να συζητήσετε το γεγονός πως κάποιοι εκπαιδευόμενοι ενδέχεται να χρειαστεί να εκθειάσουν μια θέση την οποία δεν υποστηρίζουν. Κάτι τέτοιο προβάλλει μια δυνατότητα μάθησης σε εκείνους. Φόρμα προετοιμασίας των εκπαιδευόμενων για το Debate είναι διαθέσιμη όπου η τελευταία βρίσκεται αποθηκευμένη. Διανείμετε αντίγραφα στα μέλη της ομάδας. Διευκρινίστε στους εκπαιδευόμενους τον τρόπο με τον οποίο θα κριθούν. Επιδείξτε τους τη ρουμπρίκα η οποία θα χρησιμοποιηθεί για την αξιολόγηση τους. Περιγράψτε τις διαδικασίες που καλούνται να ακολουθήσουν. Διανείμετε στους εκπαιδευόμενους αντίγραφα του εγγράφου Ε&A και τη φόρμα προετοιμασίας.
4.Την ημέρα διεξαγωγής του Debate Προετοιμάστε κατάλληλα τη διαρρύθμιση της αίθουσας προς διευκόλυνση του Debate. Διανείμετε κενές ρουμπρίκες αξιολόγησης σε εκείνους τους εκπαιδευόμενους που ενεργούν ως κριτές. Το προαναφερθέν διάγραμμα προτείνει τρεις, αλλά ο αριθμός επαφίεται στη δική σας κρίση.
5.Προβείτε στη διεξαγωγή του Debate. Θέστε κατάλληλες ερωτήσεις και συλλέξτε τις φόρμες αξιολόγησης από τους εκπαιδευόμενους κριτές. Εάν το επιθυμείτε, μπορείτε να λάβετε ανεπίσημα θέση σχετικά με την ομάδα η οποία εξέθεσε τα πιο ακλόνητα επιχειρήματα.


Πλεονεκτήματα - Μειονεκτήματα

Πλεονεκτήματα

Γενικά μπορούμε να υποστηρίξουμε ότι τα βασικότερα πλεονεκτήματα της δημόσιας αντιπαράθεσης είναι η δυνατότητα που προσφέρει στους μαθητές να αναπτύξουν δεξιότητες προφορικού λόγου αλλά και η ευκαιρία που τους δίνει να εκτεθούν σε πολλές διαφορετικές απόψεις και να αντιληφθούν την πολυπλοκότητα των περιβαλλοντικών προβλημάτων. Ταυτόχρονα είναι διασκεδαστική και παρέχει ποικιλία ερεθισμάτων.

Μειονεκτήματα

Μεταξύ των μειονεκτημάτων της είναι ότι ο εκπαιδευτικός πρέπει να βρίσκεται σε συνεχή επαγρύπνηση, ώστε να διατηρεί συνεχώς τον έλεγχο της διαδικασίας και να μην καταλήξει σε έντονο και άγονο ανταγωνισμό μεταξύ των μαθητών. Το γεγονός ότι τα παιδιά τις πιο πολλές φορές υποστηρίζουν με πάθος μια συγκεκριμένη άποψη, τα οδηγεί συχνά σε πραγματική αντιπαράθεση με τους συμμαθητές τους, ακόμα και με αυτούς με τους οποίους μέχρι πρότινος είχαν αγαστές σχέσεις. Άλλες φορές δίνεται η ευκαιρία μέσα από το debate να εκφράσουν συναισθήματα που πιθανώς έχουν για κάποιους συμμαθητές τους, δημιουργώντας ιδιαίτερες εντάσεις. Επίσης, είναι πιθανό αντί να μπορέσουν οι μαθητές να δουν και την άλλη όψη ενός περιβαλλοντικού προβλήματος να ενισχύσουν τις ήδη υπάρχουσες απόψεις τους για αυτό το θέμα.

Αξιολόγηση

Η φύση της διαδικασίας του Debating θέτει μια σειρά από σχετικά ξεκάθαρα κριτήρια αποτίμησης της. Τα Debates μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως εργαλεία αξιολόγησης στην πορεία μελέτης κάποιου αντικειμένου. Ενδείξεις που πιστοποιούν την ενασχόληση των εκπαιδευομένων με την έρευνα καθώς και σημάδια που στοιχειοθετούν την αξιοποίηση της κριτικής σκέψης συνθέτουν πλευρές της αξιολόγησης. Ο Dunbar διατείνεται πως ο κριτής (εκπαιδευτικός) μπορεί να αξιολογήσει έξι κατηγορίες. Εκείνες είναι: η ανάλυση, η συλλογιστική, η στοιχειοθέτηση, η οργάνωση, η ανασκευή και η παράδοση. Μια ομάδα ενδέχεται να χάσει στο Debating παρά τις απόλυτα επιτυχημένες προσπάθειες της.

Παραλλαγές Στρατηγικής

Οι ακόλουθες στρατηγικές μπορούν να αξιοποιηθούν προκειμένου να προκαλέσουν τη δέσμευση των εκπαιδευόμενων και να παράσχουν ποικιλία στη δομή του debating επιφέροντας την ενασχόληση ολόκληρης της τάξης με ποικίλους τρόπους:

  • Στρατηγική των Τριών-Καρτών

Η τεχνική αυτή ενδέχεται να χρησιμοποιηθεί ως μια στρατηγική η οποία προηγείται του debating ώστε να βοηθηθούν οι μαθητές στη συγκέντρωση πληροφοριών αναφορικά με ζητήματα για τα οποία δε διαθέτουν αρκετές γνώσεις. Θα μπορούσε επίσης να χρησιμοποιηθεί κατόπιν της παρατήρησης δύο ομάδων κατά τη διάρκεια ενός debate από τους εκπαιδευόμενους, όταν η ερώτηση που τίθεται προκειμένου να διεξαχθεί η συζήτηση διατίθεται προς συζήτηση από ολόκληρη την τάξη. Σε αυτήν την στρατηγική, ο εκπαιδευτικός παρέχει σε κάθε εκπαιδευόμενο δύο ή τρεις κάρτες πάνω στις οποίες βρίσκονται τυπωμένες οι λέξεις "Σχόλιο ή Ερώτηση". Όταν κάποιος εκπαιδευόμενος επιθυμεί να δηλώσει κάτι ως μέρος της συζήτησης, εγείρει μία εκ των καρτών· εφόσον παραθέσει κάποιο σχόλιο ή υποβάλλει μια ερώτηση σχετική με τη συζήτηση, ο εκπαιδευόμενος παραδίδει την κάρτα που χρησιμοποίησε. Η στρατηγική αυτή ενθαρρύνει τους συμμετέχοντες να στοχαστούν προτού να παρέμβουν στη συζήτηση· οι εκπαιδευόμενοι εκείνοι οι οποίοι θεωρούνται τακτικοί συμμετέχοντες των συζητήσεων εντός της τάξης οφείλουν να ζυγιάσουν την αξία του επιχειρήματος τους προτού παρέμβουν στη συζήτηση και προβούν στην παράδοση της κάρτας τους. Στην περίπτωση που κάποιος εκπαιδευόμενος έχει χρησιμοποιήσει όλες τις κάρτες του, δε δύναται να συμμετάσχει ξανά στη συζήτηση έως ότου όλοι οι εκπαιδευόμενοι έχουν χρησιμοποιήσει όλες τις κάρτες τους.

  • Στρατηγική Αντίστροφης Μέτρησης της Συμμετοχής

Παρόμοια με την προαναφερθείσα στρατηγική, η στρατηγική της αντίστροφης μέτρησης βοηθά τους εκπαιδευόμενους να παρακολουθήσουν τη συμμετοχή τους, έτσι ώστε να μη μονοπωλήσουν τη συζήτηση. Σε αυτή τη στρατηγική, οι εκπαιδευόμενοι σηκώνουν το χέρι τους όταν έχουν να πουν κάτι. Τη δεύτερη φορά που θα έχουν κάτι να πουν, καλούνται να σηκώσουν το χέρι τους κατευθύνοντας το ένα δάχτυλο τους προς τα πάνω (ώστε να δείξουν ότι έχουν ήδη συμμετάσχει μια φορά). Όταν σηκώνουν το χέρι τους για τρίτη φορά, κάνουν ότι έκαναν και τη δεύτερη φορά, με τη διαφορά ότι σε αυτή την περίπτωση κατευθύνουν δύο δάχτυλα του χεριού τους προς τα επάνω (ώστε να δείξουν ότι έχουν ήδη συμμετάσχει δύο φορές). Δεδομένου ότι ο εκπαιδευόμενος έχει συμμετάσχει στη συζήτηση τρεις φορές, δε του δίνεται η δυνατότητα περαιτέρω συμμετοχής εφόσον κάποιος από τους υπόλοιπους εκπαιδευόμενους έχει να προσθέσει κάτι στη συζήτηση.

  • Στρατηγική Debating με Ετικετοποίηση των ομάδων

Η στρατηγική αυτή μπορεί να χρησιμοποιηθεί προκειμένου να βοηθήσει τους εκπαιδευόμενους να ενισχύσουν τις γνώσεις τους αναφορικά με ένα ζήτημα προ της διεξαγωγής του debating, ωστόσο η βέλτιστη αξιοποίηση της επιτυγχάνεται με την έναρξη μιας συζήτησης που έπεται ενός επίσημου debate ή ως εναλλακτική της δομής Lincoln-Douglas. Σε ένα debate μιας ετικετοποιημένης ομάδας, κάθε ομάδα απαρτιζόμενη από πέντε μέλη απεικονίζει μια πλευρά ενός ερωτήματος που τίθεται στο debate. Σε κάθε ομάδα διατίθεται συγκεκριμένος χρόνος (ας πούμε, 5 λεπτά) για να εκθέσει την άποψη του. Όταν έρθει η στιγμή για την ομάδα να δηλώσει την άποψη της, ένα μέλος αναλαμβάνει να μιλήσει εκ μέρους της. Ο χρόνος ομιλίας του ομιλητή εκείνου δε θα πρέπει να υπερβαίνει το 1 λεπτό και θα πρέπει να «επισημάνει» κάποιο άλλο μέλος της ομάδας για να συνεχίσει την έκθεση του επιχειρήματος προτού λήξει ο διατιθέμενος χρόνος του/της. Τα μέλη της ομάδας τα οποία επιδεικνύουν προθυμία να συνεχίσουν αναλαμβάνοντας αμέσως μετά το προηγούμενο μέλος ή να προσθέσουν κάποια στοιχεία στο επιχείρημα της ομάδας, μπορούν να σηκώσουν στο χέρι ώστε να «επισημανθούν». Με τον τρόπο αυτό, ο τρέχων ομιλητής γνωρίζει ποιος είναι έτοιμος να συνεχίσει με την προβολή των επιχειρημάτων της ομάδας. Δε καθίσταται εφικτή η «επισήμανση» κάποιου μέλους της ομάδας για δεύτερη φορά έως ότου όλα τα μέλη έχουν επισημανθεί άπαξ.

  • Στρατηγική Debating Παιχνιδιού Ρόλων

Στη δομή debating Lincoln-Douglas, οι εκπαιδευόμενοι αναλαμβάνουν τους ρόλους του Δημιουργού, του Αντεξεταστή και ούτω καθεξής. Ωστόσο, αρκετά θέματα προσφέρονται για τη διεξαγωγή μιας διαφορετικής μορφής debating – του debating μέσω του παιχνιδιού ρόλων. Σε ένα τέτοιου είδους debate, οι εκπαιδευόμενοι εξετάζουν ποικίλες πτυχές απόψεων ή αντιλήψεων σχετικών με κάποιο θέμα.

  • Στρατηγική Fishbowl

Η στρατηγική αυτή βοηθά στο να επικεντρωθεί η προσοχή των έμμεσα εμπλεκόμενων εκπαιδευόμενων στο τρέχον debate · ή μπορεί να χρησιμοποιηθεί ώστε οι επιδεξιότεροι και σίγουροι ομιλητές να τεθούν στο επίκεντρο της συζήτησης, καθώς αποτελούν πρότυπα καταλληλότητας της μορφής και των κανονισμών που οφείλουν να διέπουν ένα debate. Καθώς οι ομιλητές τοποθετούνται στο κέντρο (μέσα στη «γυάλα»), οι υπόλοιποι εκπαιδευόμενοι παρατηρούν τη δράση εκτός «γυάλας». Προκειμένου να επιτευχθεί η ενεργή συμμετοχή των παρατηρητών, θα μπορούσε να τους ανατεθεί η κρίση του debate· ο κάθε παρατηρητής θα μπορούσε να καταμετρά τα νέα επιχειρήματα που παρατίθενται εκ μέρους κάθε πλευράς κατά τη διάρκεια διεξαγωγής του debate.
Σημείωση: Εάν σκοπεύετε να αξιοποιήσετε τη στρατηγική των debate μελλοντικά, ενδεχομένως να ήταν μια καλή ιδέα να μαγνητοσκοπήσετε τα τελικά debate στα οποία συμμετέχουν οι τρέχοντες εκπαιδευόμενοι σας. Τα βίντεο αυτά θα μπορούσαν να βοηθήσουν τους εκπαιδευόμενους σας να αποτιμήσουν τη συμμετοχή τους και οι εκπαιδευόμενοι οι οποίοι συμμετέχουν στα βίντεο θα μπορούσαν να απαρτίσουν την ομάδα "fishbowl" όταν παρουσιάσετε τη δομή των debate σε μελλοντικούς εκπαιδευόμενους. Ενός τέτοιου είδους βίντεο παρατίθεται από την Debate Central ( Online Debate Videos )

  • Στρατηγική Debate Εσωτερικού/Εξωτερικού Κύκλου

Η στρατηγική αυτή, χρησιμοποιούμενη ως στρατηγική που προηγείται της καταγραφής απόψεων σε editorial, συνδράμει τους εκπαιδευόμενους στη συλλογή γεγονότων και ιδεών σχετικά με ένα ζήτημα που τίθεται προς debating. Εστιάζει τη προσοχή των εκπαιδευόμενων στο να ακούν προσεκτικά τους συνεκπαιδευόμενους τους. Αυτή η στρατηγική μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά τη διάρκεια μια συνεδρίας για τη συλλογή πληροφοριών πριν τη διεξαγωγή ενός debate ή εναλλακτικά ως δομικό στοιχείο ενός πραγματικού debate.

  • Στρατηγική Ανταλλαγής Σκέψεων Ανά Ζεύγη (Think-Pair-Share)

Η στρατηγική αυτή ενδείκνυται για τη συλλογή πληροφοριών προκειμένου να αξιοποιηθούν από ένα debate ή θα μπορούσε να αξιοποιηθεί ως στρατηγική που δρα ανεξάρτητα. Οι εκπαιδευόμενοι ξεκινούν τη δραστηριότητα με το να συλλέγουν πληροφορίες μεμονωμένα. Παράσχετε στους εκπαιδευόμενους περίπου 10 λεπτά να στοχαστούν και να τηρήσουν σημειώσεις. Στη συνέχεια, δημιουργήστε ζευγάρια εκπαιδευόμενου με εκπαιδευόμενο· παράσχετε στα ζεύγη των εκπαιδευόμενων περίπου 10 λεπτά προκειμένου να διαμοιραστούν τις ιδέες τους, να συνδυάσουν τις σημειώσεις τους, και να στοχαστούν σε βάθος το θέμα. Έπειτα, δημιουργήστε ζεύγη εκείνων των μαθητών με ένα άλλο ζευγάρι. Δώστε τους περίπου 10 λεπτά να διαμοιραστούν τις σκέψεις τους και να συγκεντρώσουν περισσότερες πληροφορίες. Εν τέλει, ολόκληρη η τάξη θα συνενωθεί ώστε να διαμοιραστούν οι πληροφορίες που έχουν συλλεχθεί σχετικά με το θέμα. Τότε, οι μαθητές θα είναι σε ετοιμότητα και θα διαθέτουν την απαραίτητη γνώση για να προβούν σε debate του ζητήματος που εξετάζεται.

  • Στρατηγική Debating Τεσσάρων Γωνιώv

Σε αυτή την ενεργητική στρατηγική debating, οι εκπαιδευόμενοι εκπροσωπούν μια εκ τεσσάρων στάσεων πάνω σε ένα ζήτημα. Είτε συμφωνούν έντονα, συμφωνούν, διαφωνούν ή διαφωνούν έντονα. 

  • Στρατηγική Γραφικών Οργανωτών

Ένας απλός γραφικός οργανωτής προσφέρει στους εκπαιδευόμενους τη δυνατότητα να συγκρίνουν και να αντιπαραθέσουν, να διαμορφώσουν άποψη και να δομήσουν τη θέση τους αναφορικά με οποιοδήποτε ερώτημα που ενδέχεται να τεθεί σε ένα debate. Παρακολουθήστε ένα υπόδειγμα μαθήματος που αξιοποιεί ένα απλό γραφικό οργανωτή σύγκρισης δύο στηλών στο άρθρο της Education World.

  • Στρατηγική Εστιασμένων Συζητήσεων

Οι πρότυποι κανόνες ενός debate σε στυλ Lincoln-Douglas επιτρέπουν στους εκπαιδευόμενους 3 λεπτά προετοιμασίας των επιχειρημάτων τους. Το ερώτημα που τίθεται προς debating δεν παρουσιάζεται πριν εκείνης της στιγμής. Εάν υπάρχει η πιθανότητα οι εκπαιδευόμενοι σας να ωφεληθούν από κάποια έρευνα ή συζήτηση που προηγείται του debating, μπορείτε να θέσετε το ερώτημα και κατόπιν να αφιερώσετε μια διδακτική ώρα (ίσως λιγότερο ή περισσότερο) ώστε οι εκπαιδευόμενοι να συγκεντρώσουν πληροφορίες σχετικά με επιχειρήματα υπέρ του θέματος (η επιχειρηματολογία κατά του προτεινόμενου θέματος δεν ενδείκνυται) και τον ίδιο χρόνο σε επιχειρήματα κατά του θέματος (η επιχειρηματολογία υπέρ του θέματος δεν ενδείκνυται).

Βιβλιογραφία

  • Gilbert, G.G. , R.G. , (2002). Health education-Creating strategies for School Community Health.MA:Jones and Bartlett,Sudbury.
  • Ματσαγγούρας, Η., (1998).Στρατηγικές διδασκαλίας-Η Κριτική Σκέψη στη Διδακρική Πράξη. Gutenberg, Αθήνα

Αναφορές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι